چهارشنبه 06 خرداد 1394 , 16:01
تقدیم به 175 غواص شهید دلاور کربلای 4
175 ماهی نه، 175 شفیع !
گفتند دستانتان را بسته بودند... اما هرچه فکر می کنم نمی فهمم مگر دستان ماهی را می بندند؟!...
شهید گمنام- گفتند دستانتان را بسته بودند... اما هرچه فکر می کنم نمی فهمم مگر دستان ماهی را می بندند؟!... اصلا آن دشمن انسان نما، به اوج ظلم خود و غربت شما اندیشید... وقتی که دستان عاشقتان را می بست؟! ... دستان بسته تان آدم را به یاد جایی می اندازد... جایی در کوفه ... در خانه امیرالمومنین! ... یا در کاظمین ... و دستان بسته موسی بن جعفر (ع) !... و تاریخ همیشه تکرار می شود... راز غربت و قربت عاشقان راه خدا...!
چشم ها را یارای دیدن عکس ها و تصاویر باقیمانده بدن های مطهر و غریبتان نیست! ... تصور شهادت مظلومانه تان دل را به اندازه طول این زمان فراق، می خراشد و عقل در درک میزان خباثت صدام و صدامیان و عروج ساکت اما دلاورانه تان، باز می ماند.
می دانم آنچه بر دست ها و پاهایتان بستند... طناب، کابل، سیم، زنجیر یا ... هرچیز دیگری و هم اکنون گواهی ظلم آن روزهای غریب در کنار نهر خین هست، نتوانست دست های قهرمانتان را برای پیروزی ببندد و مانعی برای حرکت پاهایتان در مسیر حق و مسیر الهی و مسیر دفاع از وطن و خاک و ناموس شود.... فقط لحظاتی از خود می پرسم در آن روز ... نهر خین نظاره گر چه صحنه ای بود ؟!
آن انسان های دون و پست که در ذهن کوچک خود خیال می کردند که با بستن دست ها و پاهای شما می توانند، مسیر عشق را متوقف کنند ... کور خوانده بودند... و نمی دانستند العزة لله جمیعا.... و نمی فهمیدند که شما با همان پاهای بسته پس از 27 سال ... می آیید و یک کشور را که نه... یک دنیا را دگرگون می کنید!
آن صدامیان جنایتکار نمی دانستند که رسم دنیا بر اساس حساب های کودکانه آنها نیست و از آنها با آنهمه دب دبه و کب کبه و کمک های هزاران کشور و هزاران نقشه و امکانات و تسلیحات، هم اکنون هیچ نامی غیر از ذلت در زمین برایشان نمانده و حتی موریانه ها و حشرات اثری از اجساد کشته های آنها نگذاشته است... اما جوانان و قهرمانان دلیر ما... ماهی های بال بسته و مظلوم ما ... الان تمام صفحات فضای مجازی کل دنیا را پر کرده اند...
همان صفحات اسرائیلی وایبر و ... را که دشمن حقیر برای از پا انداختن جوانان ما و به نفع اهداف خود ایجاد کرده است... این روزها از خبر انتشار کشف پیکرهای شما غواص های نام آور و گمنام در کربلای 4 پر شده است... آنها خوب می دانستند که اگر دستان شما را نبندند ... چه بر سرشان می آورید و اگر پاهایتان را نبندند... چه مسیرهایی را طی خواهید کرد...!
هرچند این بندهای دنیایی و فانی نتوانست جلوی حرکت پیشرو و پیروز شما را بگیرد و ... شما حتی شده پس از گذشت اینهمه سال برای یادآوری روزهای عاشقی، برای نشان دادن راه حق و نشان دادن قدرت الهی و خواست خداوند و پیروزی جاودان حزب الله، به وطن برگشتید و دل های هزاران هزار ایرانی را شاد کردید و چشم ها را بارانی!
و چه زیباست کارهای خدا... و مکرو و مکر الله و الله خیر الماکرین چه زیبا مصداق یافته که آنچه دشمن با مکر بر علیه ما و جوانان ما راه اندازی کرد، خداوند به کوری چشم دشمنان بر علیه خودشان استفاده کرده و این روزها صفحه های وایبر و وات ساپ و اینستاگرام و تلگرام و ... پر شده است از عطر قدوم غواصان دست و پابسته عملیان کربلای 4...!
... گفتند در کربلای 4 پس از اینکه دشمن شروع به واکنش نشان دادن در برابر عملیات لورفته کرد... چه کربلایی به پا شد و چگونه ماهی های زبان بسته مان را تار و مار کردند... ای کربلاییان حقیقی! چقدر نگاه به تصاویر غریبتان که هنوز کابل ها و سیم ها بر دستان و پاهایی که بعضا" از آن استخوانی بیش نمانده ... گلو را می فشرد و دل را تکان می دهد ...
... انسان بی پا و بی دل از کربلای چهاری که شما در آن مردانه رزمیدید ... می رود در جوار اسیران کربلا.... السلام علیک یا زینب کبری! ... السلام علیک یا زین العابدین... السلام علیک یا رقیه... یا سکینه ... یا اهالی کربلا!
به یاد همه اسرای مظلوم کربلا ... سلام می دهیم از عمق جان و از سویدای دل به تمام شهدای بزرگ این سرزمین... به همه غواصان دلاور دفاع مقدس ... و به 175 غواص دلیر کربلای 4 !
... هرچند دلمان از شنیدن خبر چگونگی شهادتتان خون شد و چشممان خون گریه کرد... اما خوش آمدید! مردان بزرگ این سرزمین! ... چه کردید با آمدنتان و عطر بهشت را با خود آوردید پیروان حقیقی سیدالشهداء! ... طوری که زبان دشمن هم در توصیف ابراز ارادت ها به حضور مقدستان الکن مانده و با آنهمه امکانات نمی تواند جلوی انتشار عطر بهشتی تان را بگیرد!
بی شک بدون دلیل و اذن خدا نیامدید... پس حال که فرزندان زهرای اطهر! به وطن بازگشتید شفاعت و دعایمان کنید که این روزها مشغله ها و غفلت ها از راه شما دورمان کرده و نفس ایمانمان را بریده است!... نفس می خواهیم... نفس می خواهیم از شما انفاس خدایی!
175 بدن، نه !... 175 ماهی، نه !... 175 غواص، نه !... 175 شفیع !... پس اشفع لنا عندالله
کجایند مردان بی ادعا...؟
خوش آمدید ای همسنگران دیروز و ای میهمانان امروز.
با آمدنتان شمیم روح بخش ارجعی الی ربک را درفضای مسموم سرزمین کنونی مان گسترانیدید. فضایی که حکما به اذن پروردگار بارجعت زیبایتان به وطن، لطیف گشت و ما را ومردم ما را و مملکت مارا چندصباحی بسوی شما گلهای زخمی و محصورشده، متوجه و رهنمون ساخت.
«شهید گمنام مهربانم»، حرف دل ما جاماندگان را فریادی دوباره زدید. ... چند روز پیش که مصادف بود با روز میلاد علمدارکربلا حضرت عباس(ع) در حسینیه معراج شهدای تهران به بزمی عارفانه دعوت شدم. 11 تن از این 175 مسافرعشق در حسینیه میهمان برنامه بودند. ناخودآگاه چشمان گنه بارم توشته های تابوتها را می جست... شهید 16 ساله ای توجهم را معطوف به خودکرد. دیگر همراهانش سنینی بین هفده تا بیست و پنج داشتند... آیا غیرازاین است که این نوشته ها حاوی پیام خاصی بودند؟
هم برای من و ماجاماندگان...هم برای جوانا و نوجوانان امروزی... و هم برای مسئولینی که با آرامش خاصی بر اریکه پست و مقام تکیه زده اند و 175 عاشق جدیدالاورود را نمی بینند!!!
درد دلم بسیاراست و ناگفته! اما با زبان الکن و قلبی مالامال از سیاهی ،آخرین فراز از توشته زیبای «شهیدکمنام عزیز» را آرزو میکنم. پس اشفع لنا عندالله ای دوستان و همسنگران دیروز و فراموش شدگان امروز!!
خمپاره باران .
توپ باران .
تیر باران .
خون و آتش بود .
کربلای چهار .
منور .
نه اندک ؛ که بسیار بود .
نه یکی یکی .
خوشه ای .
خوشه انگور .
قرمز .
آبی .
زرد .
بنفش .
همه رنگی داشت .
خوشه های منور .
چون بارش باران و تگرگ .
شب ، چون روشنتر از روز بود .
با توپ و تیر و خمپاره .
از آسمان می بارید .
و میل به قطع شدن نداشت .
و گله گرگ .
آهوان را درو می کردند .
لاله ها پر پر می شدند .
یا حسین غوغا بود .
و چه عاشورا بود .
و چه قربانی بود .
گریه کنید .
ناله کنید .
بر سر و روی کوبید .
اشک ها از خون کنید .
شور عاشقی در خون بود .
جان عاشق در خون بود .
با نفس .
بی نفس .
تکه در تکه .
قطعه در قطعه .
قطعه ها از خون روان .
جان ها از تن نهان .
جور صیاد .
ظلم ظالم .
پرنده در قفس .
شکار عاشق به وفور .
شور غوغایی بود شلمچه .
چه عجب بیدادی بود شلمچه .
شهید .
جانباز .
رزمنده اسیر در خون .
«اشرف الموت قتل الشهادة»
شريفترين نوع مردن شهادت است.
سلام به شهید .
سلام به جانباز .
سلام به رزمنده .
سلام به آزاده .
...
الا ای که با یاد پروردگار .
رسیدی به آرامشی و قرار .
بیا این زمان سوی یزدان خویش .
به سوی خدا گام بگذار پیش .
که هستی تو خشنود از کبریا .
زتو نیز راضی است یکتا خدا .
کنون در صف بندگانم درآی .
به باغ بهشتم تو می کن سرای .
دشمنان اگر خطا کنند نیروهای مسلح آن ها را می بلعند/ تهدید را با تهدید پاسخ می دهیم
http://basijpress.ir/48069
در صورت صلاحدید منتشر بفرمایید
...
خون باید گریست ؟!
از این نو گلان .
عزیزان بخون غلتیده .
فرشتگان زمینی .
که چه مظلومانه رفتند .
اشفع لنا عندالله
...
گفتم کسی به فکر ماهی ها نیست حالا نگو از اول جنگ دشمن هم به فکر ماهی ها نبوده .... نمیدونم چی بگم از ناراحتی ؟ ... پس صدام و صدامیان همان سفیانی اول بوده اند ...
روح این ماهی ها شاد خدا رحمتشون کنه . خوب شد برگشتند به وطن . وای از دل مادران و همسران و فرزندانشان ... داغ شون ده برابر شد ...
خدا کنه زنده به گور نشده باشن ...
پری کوچک غمگین.
کاش بودی و زمان جنگ رو درک میکردی!! من چون خودم حضورداشتم میدیدم که بعضی از این نیروهای بعثی دشمن با اسرا و بچه های ما چطوری برخورد میکنند. اگه یه زمانی برسه و کسی بتونه بعضی از اون جنایات رو به تصویربکشه، خواهیددید که این نوع اعدام بچه رزمندها با دستان بسته و ... خیلی هم دور از انتظارنیست و نبوده !!!
امیدوارم تاریخ دفاع مقدس ما دچار سانسور و تحریف نشه. اونم بخاطر سیاست!!! آخه الان ما با عراق کشور دوست و برادریم!!!!