راه شهدا از کربلا می گذرد

باسلام
وقتی یادمان شلمچه رامیبینم انگارالان دراواخردیماه ۱۳۶۵عملیات کربلای۵است که اصلاآدم فکرنمیکردکه همچین روزهاراببیندانگارکه شلمچه داره منفجرمیشه باورکنیدحتی یک ثانیه هم بدون انفجارنبودخدامیداندکه اینقدرانفجارتوپ وخمپاره وبمباران هواپیماهازیادبودکه اصلاتصورنمیکردی که چندثانیه بعدرامیتونی ببینی چه رسدبه این روزهاکه روزگاروبعضی ازمسئولین اینقدرداره به ماایثارگران فشارمیاره که دیگه طاقت نداریم ودوست داریم که هرچه زودتربه دوستان شهیدمان ملحق بشیم باورکنیدکه دراین سالهاکه حدود۳۸سال داره ازعملیات کربلای ۵ میگذره هرموقع که به گلزارشهدامیریم خدامیداندکه انگارداره بوی بهشت میادوخدامیداندکه اینوبدون هیچگونه اغراقی میگم که یه حسی به آدم دست میده که انگارداری باشهداحرف میزنی که اصلادوست نداری ازپیش شهدابری ویه حسی به آدم دست میده که چرامن ازشهداجاموندم که بایداینگونه تلاش بیهوده انجام بدم تازه اگه گناهی هم مرتکب نشی به قول اون سردارشهیدکه فرموده بوددعاکنیدکه شهیدبشیدکه اگه این اتفاق برایتان نیفته وشهیدنشیدبعضی ازشمادچارمشکل میشیدویه طوری دنیادوست میشیدکه اصلاباورتون نمیشه که روزگاری باشهدامیزیستیدوبعضی ازشماهاازکرده خودتان پشیمان میشیدکه چرامن جان خودم رابخطرانداختم وبه جبهه رفتم وبعضی هاهم اینقدرغصه میخورندکه هرروزهزاربارآرزوی مرگ میکنندکه چرامن سعادت نداشتم وباشهداهمراه نشدم که الان بایداینقدرتلاش بیهوده برای گذران زندگی انجام بدم خلاصه باورکنیدکه من خودم دراین عملیات مجروح شدم وهم تیردوشکا خوردبه دستم وهم ترکش خمپاره به بدنم خوردولی حیفه میخورم که چراتیرمستقیم عراقی حدودچندسانتیمتربه طرف سینه ام نخوردکه شهیدبشم ومزدزحمات حدود۶سال حضوردردفاع مقدس رابگیرم شایدازخدابطورجدنخواستم که شهیدبشم ویاباورکنیدکه سعادت نداشتم که به فیض عظیم شهادت برسم خلاصه حیف شدخوش بحال شهداکه رفتندودرگیرروزمرگی نشدند