تله جنگ یا خودکشی از ترس مرگ؟

فاش نیوز - درباره حوادث یک سال اخیر منطقه به‌شدت مخالف گسترش دامنه جنگ، خصوصاً مخالف ورود مستقیم ایران در ماجرای طوفان الاقصی هستم؛ مگر آن مقدار که ضرورت ایجاب کند.

اما پس از حمله هوایی اسرائیل به ایران و خصوصاً مخدوش شدن امنیت در آسمان تهران، ما با طوفان الاقصی و جنگ میان فلسطینیان و صهیونیست‌ها روبه‌رو نیستیم؛ بلکه با جنگ مستقیم و حمله بی واسطه اسرائیل به خاک و آسمان ایران مواجهیم.

فارغ از اینکه طوفان الاقصایی اتفاق افتاده یا نه، و دلایل و اهداف اسرائیل از ایجاد مناقشه با ایران و تلاش برای افزایش دامنه آن چیست، اگر اکنون این رژیم خبیث که اساس و ریشه‌اش بر ایجاد جنگ و خونریزی نهاده شده و اساساً بازوی جنگی و پادگان نظامی آمریکا و اروپا پس از جنگ‌های جهانی در منطقه غرب آسیا به شمار می‌رود، پاسخی فراتر از انتظار و فراتر از تحلیلی که برای حمله به ایران داشته، دریافت نکند و ناچار به تغییر موضع و تغییر تحلیل نشود، باید منتظر گسترش بیشتر دامنه جنگ و آسیب‌های بیشتر و بزرگ در داخل کشور باشیم.

فراموش نکنیم که اسرائیل از یک سال قبل جنگ با ما را آغاز کرده است و هر بار به طریقی می‌کوشد این واقعیت را به ما گوشزد کند. اینکه اسرائیل این جنگ را به بهانه طوفان الاقصی یا به هر بهانه دیگری آغاز کرده یک بحث است و اینکه ما اکنون درگیر جنگ هستیم - چه بخواهیم و چه نخواهیم، چه بهانه اسرائیل را منطقی بدانیم و چه ندانیم - بحث دیگری است. پس پرهیز از افتادن در تله جنگ، وقتی که جنگ مدت‌هاست آغاز شده، بیشتر به خواب خرگوشی یا خود را به خواب زدن شبیه است و صرفاً تا قبل از آغاز جنگ می‌تواند کاربرد داشته باشد.

اما آنچه امروز موجب نگرانی است و متأسفانه ممکن است مؤثر هم باشد، نگرش پرهیز از تله جنگ در میان سیاستمداران حاکم بر دولت ایران و برخی بخش‌های دیگر است که هرچند دیگر به زبان آنان نمی‌آید، همچنان مبنای تحلیل و برخورد با دشمن متجاوز و جنگ طلب قرار دارد.

بر خلاف سخنان معمولاً حماسی و فریبنده پزشکیان، آنچه سیاست او و هم‌سفره‌هایش را تعیین می‌کند چیزی است که در ذهن امثال جواد ظریف پخته شده و در این سفره سرو می‌شود؛ سیاستی که سابقه بیش از 40 ساله در کشور ما دارد و حتی زمانی که صدام حسین معدوم در خرمشهر ما قدم می‌زد، بی‌طرفدار نبوده است!

|| داود صلاحی