مستضعفان هستند که می‌توانند...

فاش نیوز - سعید جلیلی، عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام روز یکشنبه(9 آذر) در همایش«پیشگامان رهایی» که در دانشگاه ارومیه برگزار شد به برخی اقدامات و اظهارات و موضع‌گیری‌های روزهای اخیر واکنش نشان داد که که اهم سخنان ایشان در پی می‌آید....

برخی ادعا می‌کنند که «بچه روستایی نباید وارد سیستم شود» و با بیان اینکه شهید سلیمانی اهل روستای ملک قنات بود، تأکید کرد: شهید سلیمانی و باکری به عنوان قشر مستضعف، الگویی جدید ارائه دادند.
انتظار از دانشجو این است که در همه مسائل کشور ورود پیدا کند. حرکت دانشجویی، حرکت تأثیرگذاری بوده و این تفکر می‌تواند کشور را به سمت قله‌های ترقی حرکت دهد.
پس از پایان جنگ، حضرت امام خمینی(ره) با پیام خود، مبدأ یک شروع برای جریان دانشجویی شدند و از دانشجویان خواستند که نقش فعال داشته باشند. امام خمینی(ره) در همان بیانیه می‌فرمایند؛ ما می‌توانیم به دنیا نشان دهیم که بدون شوروی و آمریکا به مقصد می‌رسیم.
اگر ما امروز از ۱۶ آذر و دیگر جریان‌های دانشجویی صحبت می‌کنیم، باید مختصات این نقطه در گفت‌وگوهای دانشجویی برای ما روشن شود تا اهمیت شرایط کنونی را بهتر درک کنیم.
کنشگری در یک صحنه خالی معنا ندارد؛ افراد دیگری در آن صحنه فعال هستند. در طول تاریخ همیشه کسانی که خواسته‌اند کاری انجام دهند، با صف‌آرایی عده‌ای مواجه شده‌اند که اجازه انجام کار را نمی‌دادند و قرآن کریم نیز به این موضوع اشاره دارد.
امروز در برابر کسانی هستیم که صف‌کشی کرده‌اند. این یک فرصت برای جریان دانشجویی است. عده‌ای سال‌ها قبل صراحتاً اعلام می‌کردند که نسبت به ایران، زن ایرانی، آزادی و زندگی او نگران هستند، اما تحولات دو سه سال گذشته نشان داد آنانی که اشک تمساح می‌ریختند، هنگامی که در غزه موشک می‌زدند و هزاران زن را به شهادت می‌رساندند، با قاتلین عکس یادگاری گرفتند.
امروز آنان صراحتاً و عریان‌گونه در مورد استعمار دیگر کشورها نظر می‌دهند و می‌گویند: می‌خواهیم «کشورهایی مانند کانادا» جزو قلمرو ما باشد. جریان‌های داخلی آنان نیز با صراحت بیان می‌کنند که نباید اجازه داد جریان فقیر و مستضعف روی کار بیاید.
اینان همان کسانی هستند که می‌گفتند اروپایی‌ها به دلیل برتری ژن‌شان موفق شده‌اند. همین نظریات در کتاب‌های جان لاک، یکی از سهامداران برده‌داری در آمریکا، وجود دارد و در دانشگاه‌ها به دانشجویان تدریس می‌شود.
اگر ما امروز برخی آرمان‌ها را مطرح می‌کنیم، باید مشخص شود که این آرمان‌ها چیست و چه موانع سخت‌افزاری و نرم‌افزاری دارد. برای رسیدن به پیشرفت، فرش قرمز پهن نمی‌کنند و سختی‌های بسیاری لازم است.
استاد دانشگاه ایرانی می‌ایستد و می‌گوید باید کار را انجام داد، حتی اگر دشمن در برابر آن قطعنامه صادر کند. برای رسیدن به حق و حقوق خودمان باید هزینه بدهیم و این با کسی که مدام در برابر دشمن امتیاز می‌دهد، تفاوت دارد.
متأسفانه امروز برخی به نام آسیب‌شناسی، نقاط قوت کشور را که ملت را پیش برده، می‌پوشانند و نقاط ضعف را برجسته می‌کنند و می‌گویند باید عوض شود. آنان می‌گویند: «رعیت را چه به حکومت؟ چرا باید مردم مساوی باشند؟ مسئولین و وزرا باید از طبقات بالای جامعه باشند.» این نگاه را باید در کنار نگاه تمدنی امام(ره) بگذارید؛ نکته‌ای‌ که از جنگ حق و باطل و استکبار و استضعاف سخن می‌گفت.
چرا باید از روستای ملک قنات همچون سردار سلیمانی، بلند شود و ترامپ را به هماوردی بخواند؟» این همان بحثی است که به نام «معماری توسعه» در دانشگاه ما مطرح می‌شود. به این بهانه که اگر ما بخواهیم نسخه پیشرفت داشته باشیم، باید پارادایم عدالت عوض شود و یک محفل با خاستگاه سرمایه‌داری تصمیم بگیرد و یک بچه روستایی نباید در سطح جهانی نظریه بدهد و رئیس‌جمهور آمریکا را به چالش بکشد.
جلیلی این وضعیت را همان عرصه‌ای خواند که ما را به کنشگری دعوت می‌کند و گفت: ۱۳ آبان روزی بود که جریان دانشجویی بلند شد و زیاده‌خواهی آمریکا و استعمار را باطل کرد. امروز به نقطه‌ای رسیدیم که دشمن یک جنگ تمام‌عیار تمدنی را آغاز کرده است. دفاع مقدس ۱۲روزه، فقط جنگ با رژیم صهیونیستی نبود و اخیراً حاکم آمریکا گفت که این جنگ را ما مدیریت کردیم و نه تنها کشورهای اروپایی، آنان را متهم نکردند، بلکه با صراحت می‌گویند: کمک کردیم. باید دلایل رسیدن به این نقطه را تبیین کنیم.
امروز دشمن از هزاران کیلومتر دورتر، موشک و جنگنده به پرواز درمی‌آورد و خانه استاد دانشگاه ایرانی را می‌زند. دانشجو باید این را مطالعه کند که در تاریخ، چه زمانی دشمن از هزاران کیلومتر دورتر جنگنده بلند کرده و در منزل خود دانشمند و استاد دانشگاه ایرانی را به همراه زن و بچه‌اش به شهادت رسانده است؟ دشمن می‌فهمد که این استاد دانشگاه می‌تواند به یک الگو تبدیل شود.
روزی سیم خاردار به ایران نمی‌دادند، اما امروز اعتراف می‌کنند که آخرین تجهیزات را به کار گرفتیم و آخرین امکانات را در اختیار رژیم صهیونیستی گذاشتیم. این بُعد سخت‌افزاری قضیه بود و در بُعد نرم‌افزاری نیز سازمان ملل در اختیار آنان قرار داشت. این وضعیت با کسانی که امتیاز می‌دهند و حق را رها می‌کنند، تفاوت دارد.
جلیلی نتیجه این جنگ را تقویت وحدت ملی و نقاط قوت دانست و گفت: ضعف را می‌توان با نقاط قوت تقویت کرد، نه با برجسته کردن نقاط ضعف. نقاط قوت ما، شهیدانی مانند باکری و سلیمانی هستند و عده‌ای تلاش می‌کنند این را بپوشانند و می‌گویند: «بچه روستایی نباید وارد سیستم شود.» در حالی که شهید سلیمانی و شهید باکری به عنوان قشر مستضعف، الگویی جدید ارائه دادند و عده‌ای تلاش دارند آنان را تحقیر کنند.
از این جلسات برای شناخت نقاط قوت و ضعف استفاده کنید. کسانی که در برابر شصت هزار کودک و زن شهید شده در غزه سکوت کردند، نمی‌توانند دم از آزادی و زن و زندگی بزنند. کجا هستند آنانی که سه سال قبل اشک تمساح می‌ریختند؟
دشمن می‌بیند که الگوی سومی از زن ارائه می‌شود که او را به چالش می‌کشد؛ لذا تلاش دارد مانع بروز و ظهور این الگو شود. دشمن نمی‌خواهد کرامت زن در جامعه حفظ شود. نظام سرمایه‌داری می‌خواهد یک عده محفلی برای ملت تصمیم بگیرند و هرکسی حق تصمیم‌گیری ندارد. امروز شاهد عریان شدن تفکرات غربی و همفکرانشان در داخل کشور هستیم.
به ما می‌گویند شما چرا یک الگوی جدید ارائه می‌دهید؟ همین آذربایجان غربی یک الگو برای جامعه است که در آن، تفکرات مذهبی و قومی در کنار یکدیگر با صلح زندگی می‌کنند.
وقتی مردم و مجلس فردی را انتخاب کردند، همه باید کمک کنند. موفقیت دولت، در گرو پشتیبانی از کارهای شایسته، بیان انتقادها و کمک به تصحیح خطاهاست.
در موارد متعددی به دولت، راهکارهایی جهت تحقق رشد هشت درصدی ارائه کردیم و در سال گذشته که در برنامه سالانه، رشد سه و نیم درصدی را نوشتند، گفتیم که این تقویت دولت نیست.
یکی از بحث‌های مهم این است که در این صحنه، مختصات رفتار خود را داشته باشید و به دولتی که انتخاب شد، همه کمک کنند تا جلو برود. دولت سایه، یک گفتمان است؛ به این معنا که هرکس باید در وسع خود، تحولات کشور را قدم به قدم دنبال کند. اگر نقطه قوتی دید، آن را تقویت کند و اگر ضعفی وجود دارد، کمک کند تا برطرف شود. هر دانشگاه و جریانی باید یک «دولت سایه» باشد.
اجازه ندهید صورت مسئله را غلط مطرح کنند. کسانی که نمی‌خواهند مشکلات حل شود، می‌گویند: «آنها نمی‌گذارند.» اما سؤال اینجاست: چه کسی نمی‌گذارد؟ آنانی که نفی قیمت دستوری و بازار دستوری را بیان می‌کنند، یک‌باره خود دستور قیمت‌سازی می‌دهند. لذا کسانی که روزی دم از دموکراسی می‌زدند، امروز به صورت عریان، تفکرات خود را بیان می‌کنند.

|| دکتر سعید جلیلی