رزمندگان؛ ستون‌های فراموش‌شدۀ امنیت ملی

فاش نیوز - رزمندگان این سرزمین، همان نیروی انسانی‌ای هستند که در روزهای سخت جنگ و تهدید، بی‌هیچ چشم‌داشتی ایستادند و با خون خود امنیت و استقلال ایران را تضمین کردند. آنان در پایگاه‌ها، جاده‌ها و سایت‌های حساس، در برابر حملات سنگین و ترکیبی دشمن، تا آخرین لحظه مقاومت کردند. تجربه جنگ ۱۲ روزه نشان داد که اگر انسجام ملی و ایثار رزمندگان نبود، کشور در برابر تهاجم دشمن آسیب‌پذیر می‌ماند.  

اما امروز، با وجود تصویب قانونی جامع و کامل به‌عنوان سند راهبردی رزمندگان، شاهد بی‌توجهی و بی‌مهری آشکار نسبت به این قشر هستیم. قانونی وجود دارد، اما اجرا و پیگیری آن در عمل به فراموشی سپرده شده است. این تناقض، نه‌تنها بی‌عدالتی، بلکه تهدیدی برای اعتماد عمومی و انسجام اجتماعی است.  

مشکلات معیشتی رزمندگان معسر
واقعیت تلخ این است که بسیاری از رزمندگان معسر، حتی توان تأمین حداقل‌های زندگی روزمره را ندارند. کمک‌های معیشتی موجود نه تنها کفاف گذران زندگی عادی را نمی‌دهد، بلکه آنان را در چرخه‌ای از فقر و بی‌سامانی گرفتار کرده است. رزمندگانی که روزی جان خود را برای کشور گذاشتند، امروز برای پرداخت اجاره خانه، هزینه درمان و حتی تهیه نان روزانه با مشکل مواجه‌اند. این وضعیت، لکه‌ای بر کارنامه مدیریتی کشور و بی‌عدالتی آشکار در حق کسانی است که ستون‌های امنیت ملی بوده‌اند.  

خطاب به دولت
جناب رئیس‌جمهور، در طول دوران صدارت شما حتی یک جلسه شورای راهبردی رزمندگان ـ که اعضای آن عمدتاً وزرای دولت هستند ـ برگزار نشده است. این کم‌توجهی، در تضاد آشکار با وظایف قانونی و اخلاقی دولت نسبت به کسانی است که ستون‌های دفاعی کشور را تشکیل داده‌اند. چگونه می‌توان پذیرفت که قانونی مفصل و متقن وجود داشته باشد، اما در عمل رزمندگان معسر در تنگنای معیشتی و بی‌سامانی رها شوند؟  

خطاب به مجلس
نمایندگان محترم مجلس، شما قانون‌گذارانی هستید که سند راهبردی رزمندگان را تصویب کرده‌اید. اما قانون بدون نظارت و پیگیری، کاغذی بی‌جان است. وظیفه شما تنها تصویب نیست؛ بلکه نظارت بر اجرای کامل و دقیق آن است. سکوت در برابر بی‌توجهی دولت، به معنای همراهی با بی‌عدالتی است.  

خطاب به ستاد کل نیروهای مسلح
ستاد کل نیروهای مسلح، شما بیش از هر نهاد دیگری می‌دانید که رزمندگان چه نقشی در حفظ امنیت ملی داشته‌اند. بی‌سامانی و رهاشدگی آنان، نه‌تنها بی‌احترامی به گذشته، بلکه تضعیف روحیه نیروهای حاضر در میدان است. اگر امروز رزمندگان معسر در تنگنای معیشتی باشند، فردا چه انگیزه‌ای برای نسل جدید باقی خواهد ماند؟  

پیامدهای بی‌توجهی
بی‌توجهی به رزمندگان تنها یک مسئله صنفی یا معیشتی نیست؛ بلکه پیامدهای اجتماعی و تاریخی دارد. وقتی ایثارگران و رزمندگان، که نماد مقاومت و انسجام ملی هستند، احساس بی‌مهری و بی‌عدالتی کنند، اعتماد عمومی به سیاست‌ها و نهادها آسیب می‌بیند. نسل‌های آینده قضاوت خواهند کرد که آیا ما در قبال ایثارگران و رزمندگان، عدالت و مسئولیت را پاس داشتیم یا آنان را در تنگنای معیشتی و بی‌سامانی رها کردیم.  

مطالبه فوری
اکنون زمان آن است که دولت، مجلس و ستاد کل نیروهای مسلح با اقدام فوری و جدی، جایگاه رزمندگان را احیا کنند. تشکیل منظم جلسات شورای راهبردی، اجرای کامل قانون جامع رزمندگان، و تأمین معیشت آنان نه یک لطف، بلکه یک وظیفه ملی و اخلاقی است. رزمندگان، همان کسانی هستند که در روزهای خطر ایستادند؛ امروز نوبت مسئولان است که در روزهای سخت آنان را تنها نگذارند.
من آنچه شرط بلاغ است باتومیگویم،توخواه ازسخنم پندگیروخواه ملال.......!؟

|| سیدرضا موسوی فاضل