23 خرداد 1405 / ۲۷ ذو الحجة ۱۴۴۷
شناسه خبر : 125322
شنبه 23 خرداد 1405 , 12:17
شنبه 23 خرداد 1405 , 12:17
قبل از تفاهم به چیزی تفاخر یا تهاجم نکنید!
غلامرضا صادقیان
توافق؛ میوه اقتدار است، نه محصول ترس و تمنا
محمدرضا الهی
زهی خیال باط
جعفر بلوری
برتری میدان بر فریب مذاکره
حمیدرضا مرادی
عفاف و حجاب؛ روح و سیمای پاکدامنی
رحمان الهی
آیا هنوز وقت خروج از NPT نرسیده؟!
حسین شریعتمداری
برگردید به همان خلیج خوکها
مسعود اکبری
شکستی که اسرائیل برای خود ساخت
اسماء خواجهزاده
زمانهای که اراذل بر افاضل مقدم شدهاند
امیرحسین ثابتی
دیپلماسی خارجی در سایه بحرانهای داخلی
علیرضا جائی
خواب سنگین عربی
سید محمدعماد اعرابی
گوش و چشمی که وارث حسین(ع) شد!
محسن قنبریان
دلنوشتهای از سر درد و دلتنگی
علیرضا ضابطی سیستان
صبح دلتنگی رهبر و فرماندهان شهید
طاهر اسدی
شبهای بمباران، در آغوش مخملین دعا
ر . جعفری
جای خالی دختران میناب در تقویم تاریخ
فاش نیوز - در هر جامعهای، برخی روزها تنها یک تاریخ در تقویم نیستند؛ بلکه نشانهای از تجربههای تلخ و درسهای ماندگارند. حوادث بزرگ، چه طبیعی و چه انسانی، ردپایی عمیق در حافظه جمعی مردم برجای میگذارند. یکی از این موارد واقعه شهادت دانشآموزان مینابی است که داغی بزرگ در دل مردم ایران گذاشت.
تاریخ هر ملت، تنها از پیروزیها و دستاوردها ساخته نشده است. در کنار لحظات افتخارآمیز، رویدادهای تلخ و دردناکی نیز وجود دارند که به بخشی از حافظه جمعی جامعه تبدیل میشوند. این حوادث، اگر چه اندوهبار هستند، اما یادآوری و بزرگداشت آنها نقشی مهم در شکلگیری هویت اجتماعی و فرهنگی یک جامعه ایفا میکند. یادبودی به عمق فاجعهای تاریخی در میناب. همان مطالبه مردمی درخواست شده در پویشهای فارس من که ثبت فاجعه مدرسه شجره طیبه میناب و کشتار کودکان بیگناه در روز نهم اسفند به تقویم را طلب کرده است.
چرا یادبود حوادث تلخ مهم است؟
در بسیاری از کشورها، یادبود قربانیان حوادث بخشی از فرهنگ عمومی محسوب میشود. از برگزاری مراسم سالگرد گرفته تا ساخت یادمانها و ثبت روزهای خاص در تقویم رسمی، همگی شیوههایی هستند که جوامع برای حفظ خاطره شهدا و انتقال تجربههای تاریخی به نسلهای آینده به کار میگیرند.کارشناسان علوم اجتماعی معتقدند که حافظه جمعی یکی از عناصر اصلی هویت اجتماعی است. وقتی یک جامعه رویدادهای مهم خود را به یاد میآورد و برای آنها آیینهای یادبود برگزار میکند، در واقع گذشته مشترک خود را بازخوانی میکند. این بازخوانی به مردم کمک میکند تا بفهمند چه مسیری را طی کردهاند و چگونه میتوانند آیندهای امنتر و آگاهانهتر بسازند. موریس هالبواکس، جامعهشناس فرانسوی و نامآور مفهوم حافظه جمعی معتقد بود حافظه نه صرفا فردی، بلکه در چارچوبهای اجتماعی شکل میگیرد و همین حافظه مشترک به شکلگیری هویت جمعی کمک میکند.
همدردی ملی برای تسلی دل خانوادههای داغدار
از سوی دیگر، بزرگداشت قربانیان برای خانوادهها و بازماندگان نیز اهمیت ویژهای دارد. در بسیاری از موارد، مراسم یادبود فرصتی فراهم میکند تا جامعه در کنار بازماندگان بایستد و رنج آنان را به رسمیت بشناسد. این همراهی اجتماعی میتواند نقش مهمی در کاهش فشارهای روانی و کمک به فرآیند سوگواری داشته باشد.جامعهشناسان در این خصوص معتقدند که سوگواری جمعی، نوعی سازوکار اجتماعی برای ترمیم زخمهای ناشی از حوادث است. وقتی مردم در یک مراسم یا مناسبت مشترک گرد هم میآیند، نوعی همدلی و همبستگی شکل میگیرد که میتواند سرمایه اجتماعی جامعه را تقویت کند. این همبستگی به ویژه در جوامعی که با بحرانها یا حوادث بزرگ مواجه شدهاند، اهمیت دو چندان پیدا میکند. دیوید امیل دورکیم، جامعهشناس فرانسوی و پدر جامعهشناسی علمی معتقد است؛ وقتی جامعه دچار مصیبتی میشود، برگزاری مراسم جمعی باعث میشود افراد احساس کنند تنها نیستند و همین موضوع سرمایه اجتماعی و همبستگی را بازیابی میکند.با این تفاسیر، ثبت یک روز در تقویم رسمی کشور نیز یکی از مهمترین شیوههای تثبیت یاد یک حادثه در حافظه عمومی است. تقویم ملی، در واقع نقشهای از مناسبتهای تاریخی و فرهنگی یک جامعه به شمار میرود. روزهایی که در تقویم ثبت میشوند، هر سال فرصتی تازه برای بازخوانی تاریخ و تامل درباره ارزشهای انسانی فراهم میکنند.کارشناسان حوزه فرهنگ معتقدند ثبت چنین روزهایی میتواند به تداوم توجه عمومی به یک رویداد کمک کند چرا که با گذشت زمان، بسیاری از حوادث در معرض فراموشی قرار میگیرند، اما وقتی یک روز مشخص در تقویم به آن اختصاص داده میشود، این احتمال کاهش مییابد و نسلهای بعدی نیز با آن آشنا میشوند.
نقش حادثه شهادت دانشآموزان مینایی برای بازتولید هویت ملی
نعمتالله فاضلی، انسانشناس و استاد مطالعات فرهنگی درباره حافظه فرهنگی، آیینهای جمعی و نقش مناسبتها در بازتولید هویت اجتماعی توضیح میدهد که آیینها و مناسبتهای رسمی ابزارهایی برای حفظ حافظه فرهنگی و انتقال تجربه تاریخی به نسلهای بعد هستند.از حیث دیگر، علاوه بر ثبت تقویمی، رسانهها نقش مهمی در زنده نگه داشتن یاد قربانیان و شهدا دارند. گزارشهای سالگرد، گفتوگو با بازماندگان، تولید مستندها و انتشار تحلیلهای اجتماعی، از جمله اقداماتی است که میتواند توجه افکار عمومی را به اهمیت این رویدادها جلب کند. رسانهها میتوانند با روایتهای انسانی و دقیق، ابعاد مختلف یک حادثه را برای مخاطبان روشن کنند. روایت زندگی قربانیان، تلاشهای امدادی و واکنشهای اجتماعی پس از حادثه، همگی بخشی از داستانی هستند که باید برای نسلهای آینده ثبت شود.نکته مهم دیگر، نقش نظام آموزشی در انتقال این حافظه تاریخی است. مدارس و دانشگاهها میتوانند با برگزاری برنامههای آموزشی و فرهنگی، دانشآموزان و دانشجویان را با تجربههای تاریخی جامعه آشنا کنند. این آشنایی نه تنها به درک بهتر گذشته کمک میکند، بلکه حس مسئولیت اجتماعی را در نسل جوان تقویت میکند.
یادمانهای تاریخی برای قربانیان جنگ
در بسیاری از کشورها، یادمانهای فیزیکی مانند یادمان هولوکاست در برلین یا پارک صلح هیروشیما در ژاپن نیز برای بازخوانی یاد قربانیان ساخته میشود. این یادمانها معمولا در محل وقوع حادثه یا در فضاهای عمومی شهرها قرار دارند و به مکانی برای ادای احترام شهروندان تبدیل میشوند. چنین فضاهایی به مرور زمان به بخشی از حافظه شهری و فرهنگی جامعه تبدیل میشوند. چرا که کارشناسان معتقدند جامعهای که گذشته خود را فراموش کند، ممکن است در معرض تکرار اشتباهات قرار گیرد.
منبع: خبرگزاری فارس
نظری بگذارید
حاجمحب؛ نقطه وصلِ دلها بود
علیرضا ضابطی سیستان
یاداشتی از تنگه هرمز، به قلم رزمندۀ میدان دیروز و امروز
رضا امیریان فارسانی
روایت خلبان F-۱۴ از فتح خرمشهر و مقاومت دزفول
مهدی طلوع وند
راز سفرهای که ۷ نفر را مسافر بهشت کرد
مریم صاحب محمدی نژاد
