دوشنبه 22 تير 1405 , 14:00
دلنوشته خودمونیه دختر امروزی به رهبر شهید....
فاش نیوز - وداع، تشیع، و... دیگر کلمات رو متوجه نمیشم یه هفته است کلنجار میروم دلنوشته بنویسم برای رهبر شهیدم، بعد میگم مگر رهبر شهید شده.
گویی صدای جنگندههای دشمن، پدافندا در سرم میپیچید.
گویی کسی باید منو باید از کابوس بیدارم کنه.
گویی گیجم، افتادم در بازی زندگی.
رهبر شهیدم نیستی، چهجوری بهت بگم رهبر شهیدم، چهجوری باور کنم رفتی.
کاش یکی بیاد بگه دروغه، یکی بگه آقامون باز روضه داره.
چرا بعد از شهادت قاسم سلیمانی ایران ما همه چیز به خودت دید، قاسم سلیمانی توکی بودی رفتی.
هنوز که هنوز ترامپ معلوم حال، روانی، آدمخوار از تو حرف میزنه.
خدایا بعد از آقای سلیمانی، آقای رئیسی و... داغ رهبرم سختتره.
خدایا چرا خبر مرگ ترامپ نتانیاهو رو به ما نمیرسونی.
خدایا من از وقتی طرف حق ایستادم، از وقتی عقایدمو بیان کردم خیلیا از کنارم رفتند.
خدایا من با شهدا زندگی رو فهمیدم.
خدایا ممنون که ابراهیم هادی رو شناختم.
نبودی ببینی آقا یه عده بعد از شهادتت هلهله کردند، تو که بخشیدی تو که گذشتی از همه.
خدا رو شکر در زمان دوتا رهبر بودم و هستم.
خدایا صبر عظیم به ما بده، تازه داریم میفهمیم اسفندماه چه بر سرمان آمد.
لعنت بر هرچی منافقه. لعنت به هرچی وطنفروشه.
خدایا کی خبر مرگ ترامپ و نتانیاهو به ما میرسه.
من عاشق کشورم هستم، عاشق رهبرم، عاشق وطنم.
و دمت گرم آقا چه پسرایی داری، گل کاشتند.
ندیدی تو جنگ چهلروزه چیکار کردند.
الان که رفتی، هی میگم چرا دو بار دیدمت.
ولی خوشحالم چون توبه آرزوت رسیدی.
گریههای سر حاج قاسمتو یادمه آقا.
میدونم، حس کردم اون روز دعاکردی بری پیش حاجقاسم.
من نوجوان بودم الان جوانم.
مردمان خوبی داریم هنوز تو خیابونا هستن.
آره خیلیا دلتنگتن، خیلیا ازت عذرخواهی کردن، خیلیا الان میفهمن کی بودی.
آقا تو که تو پناهگاه نبودی تو که خارج نرفتی.
تو که یه تنه پای ایران بودی، ببخشید آقا میگم تو نه شما، میشه بیای بگی اینا کابوسه.
میشه برگردی؟ ۴۷ سال چی کشیدی آقا، ما چهارماهه خستهایم، از حرفها کنایهها و...
حبالوطن رو از تو آموختیم.
ولی خوشحالم به آرزوت که شهادت بود رسیدی، مثل پهلویهای ترسو فرار نکردی.
مثل پسر پهلوی نخواستی سر مردمت بمب بریزن، آقا کجایی، ببینی.
میدونم ما رو میبینی، من از داغت شکستم رهبرم، به روم نیاوردم.
به خدا شبی که هلهله کردن حسم گفت چه خبره، نخواستم باور کنم.
خوشحالم که ایرانیم، خوشحالم که پهلوی تو ایران نموند.
خوشحالم که شما رو دیدم شناختم.
آقا حال همه ما خوب است؛ ولی شما باور نکن.
من این حالو زمان آقای سلیمانی هم داشتم
چه زمان شما.
میدونم همتون هوای ایرانو دارید.
نه کم نیاوردم، جام نمیزنم آقا.
من راهم نوشتنه؛ جز نوشتن کاری بلد نیستم.
قسم میخورم آنقدر بنویسم برات از ایران، از خوبیات که پهلویچیها بسوزن، که وطنفروشا آتیش بگیرن.
قسم میخورم جوری بنویسم که بفهمند حتی قلم یه ایرانی رو هم نمیشه دستکم گرفت.
هنوز که هنوزه نمیتونم بهتون بگم رهبر شهید.
شماها رفتید تا ایران، ایران بمونه.
ببین چقدر ازت میترسن که صبح ترورت کردن. موقع شروع کار و جلسه، لبتشنه!
نمیدونستن چه بچههایی تربیت کردی آقا.
نمیدونستنن اینجا ایرانه.
کور شود هرآنکس که نتواند دید.
پاینده باد ایران و ایرانی؛ البته جمهوری اسلامی ایران.
اینو باید به پهلویچیا بگیم عادت کنن.
و آقای سید علی خامنهای.
یکم باید حرفاشونو درست بزنن اونور آبیا.
و شکر خدا در پناه حسینیم.
جام جهانی هم حذف شدیم آقا، البته به نامردی
ولی پرچم کشورمون تو کل کشورا رفته حتی لسآنجلس.
کشور چهارم جهان شدیم آقا ابرقدرتیم.
هیچ کشوری دیگ جرئت نداره به کشور ما چپ نگاه کنه.
بچههات از بسیج، سپاه، ارتش گرفته و...
بچههای گمنام امامزمان.
چهارماهه پای کارن، چهار ماه شد آقا.
آقا نیستی ببینی
به امید نابودی دشمنان اسلام، و ایران.
و خبر مرگ ترامپ، نتانیاهو به گوشهایمان برسه هرچه زودتر.
و تمام کسانی که در لبنان از ما حمایت کردند و شهید دادیم اونجا.
شهدای لبنان فاتحهای قرائت کنید، به یاد رهبر عزیزمون، شهدای جنگ دوازدهروزه، و جنگ چهلروزه.
|| محیا
