شکل‌گیری «جبهه مقاومت» زیر سایه بصیرت و تلاش‌های امام صدر

دفاع‌پرس- یکی از اعضای جنبش أمل*؛ سخن از مقاومت در لبنان، در حقیقت سخن از اندیشه‌ها و تلاش‌های امام موسی صدر است؛ مردی که می‌توان او را پدر و معمار اصلی مقاومت دانست. امام صدر نخستین کسی بود که با نگاهی تیزبین به جنایات اسرائیل در فلسطین، زنگ خطر را برای سرزمین ما به صدا درآورد. او به خوبی دریافت که برای حفظ استقلال و خاک وطن، نباید منتظر اشغال سرزمین ماند، بلکه باید پیش از وقوع هرگونه تجاوز، آمادگی نظامی و ذهنی لازم را کسب کرد.

بنیان‌های تفکر مقاوم با موضع‌گیری‌های قاطع امام صدر شکل گرفت؛ دیدگاهی که اسرائیل را «شر مطلق» می‌دانست و هرگونه تعامل با آن را حرام می‌شمرد. او به مردم آموخت که در برابر دشمن، حتی با کمترین امکانات و با چنگ و دندان بجنگند. این آموزه‌ها، شالوده جامعه‌ای مقاوم را بنا نهاد و مسیر را برای مجاهدان جنبش «أمل» هموار کرد تا در نهایت به آزادسازی سرزمین منجر شود.

نمونه عینی این اندیشه را در حماسه روستا‌های جنوب لبنان می‌بینیم؛ آنجا که وقتی دشمن سعی داشت با اسارت مردان، روستا‌ها را تسلیم کند، زنان با روغن جوشان و کودکان با سنگ، و جوانان با هر آنچه سلاح داشتند، تحت فرماندهی شهید محمد سعد به پیشتازی آمدند و نقشه‌های دشمن را نقش بر آب کردند. این ایستادگی، در واقع تحقق عملی همان فرمان امام صدر بود که می‌گفت: «با هرچه دارید بجنگید».

من اگرچه فرصت دیدار با ایشان را نداشتم و با او هم‌عصر نبودم، اما تمام مسیر زندگی و مبارزاتی که می‌شناسم، در امتداد خط و اندیشه اوست. من و تمامی برادرانم در جبهه مقاومت، امام صدر را از طریق پایبندی به آموزه‌هایش می‌شناسیم و حضور فکر او را همواره در کنار خود احساس می‌کنیم. ما در جنبش أمل همچنان بر این مسیر استواریم و برای فدا کردن جانمان در راه حق آماده‌ایم. الگوی ما در این راه، شهدای والامقامی، چون محمد سعد، خلیل جرادی، مصطفی چمران، داود داود و دیگر مجاهدانی هستند که ایمان به اندیشه امام صدر را به شهادت تبدیل کردند.

بی‌شک اگر بصیرت و تلاش‌های امام صدر نبود، نه جبهه مقاومت شکل می‌گرفت و نه جامعه‌ای مقاوم برای دفع پلیدی اسرائیل پدید می‌آمد. ما در حالی که منتظر بازگشت ایشان از اسارت هستیم، به او درود می‌فرستیم و امیدواریم حضور دوباره‌اش، بر پیروزی‌های ما برکت ببخشد.

*نوشتار بالا یادداشتی از یکی از اعضای جنبش أمل است که مایل است نامی از وی ذکر نشود. او مردی حدوداً چهل ساله و تحصیل کرده است و از موقعیت ویژه‌ای در جامعه و از جایگاه بالایی در جنبش أمل برخوردار است. فردی بسیار خوش سیما و آرام است و به هیچ وجه نمی‌توان فهمید که او اسلحه به همراه دارد. از ۱۹سالگی مبارزۀ نظامی را آغاز کرده است و در طول دورۀ تحصیل درس را رها می‌کرد تا در صد‌ها عملیات نظامی و عملیات شناسایی و اطلاعاتی و کمین‌گذاری بر ضد اسرائیل شرکت کند.

او با اسلحه سنگین نیز کار می‌کند و از سال ۱۹۹۴ تا زمان آزادسازی در سال ۲۰۰۰ و همچنین در سال ۲۰۰۶ که برای مقابله با تجاوز دشمن به فعالیت جهادی خود برگشت، در عملیات‌های بزرگ و متعددی شرکت داشته است. او همچنین در درگیری‌های وادی زین‌الدین و عملیات ترور وزیر جنگ اسرائیل اسحاق مردخای در حردون در بخش غربی و همچنین مقابله با تجاوز‌های اسرائیل در سال ۱۹۹۶ و ۱۹۹۸ حضور داشت.