مادر شهید «محمود دادایی دهکردی» به فرزندش پیوست

دفاع‌پرس، حاجیه خانم فاطمه ابراهیمی، مادر شهید والامقام محمود دادایی دهکردی، بامداد ۱۹ تیرماه پس از تحمل سال‌ها فراق، به فرزند شهیدش پیوست.

مراسم تشییع و خاکسپاری این مادر گرانقدر، روز یکشنبه ۲۱ تیرماه ساعت ۹ صبح در قطعه ایثار، جنب گلزار مطهر شهدای شهرکرد برگزار خواهد شد.

شهید محمود دادایی دهکردی، ۱۹ دی‌ماه ۱۳۳۷ در اهواز متولد شد، وی ۶ مهرماه ۱۳۵۹ از سوی بسیج شهرکرد به جبهه اعزام شد و به عضویت گروه جنگ‌های نامنظم شهید چمران درآمد، این شهید والامقام پنجم اردیبهشت‌ماه ۱۳۶۰ در تپه‌های الله‌اکبر بر اثر اصابت ترکش‌های متعدد به فیض عظیم شهادت نائل آمد.

شهید محمود دادایی دهکردی، نخستین شهید جامعه کارگری چهارمحال و بختیاری و همچنین نخستین شهیدی است که در گلزار مطهر شهدای شهر شهرکرد به خاک سپرده شده است، همچنین سه برادر این شهید گرانقدر نیز از رزمندگان و جانبازان دوران دفاع مقدس هستند.

محمود با رسیدن به سن ۷ سالگی در دبستان ابتدایی و پس از آن در مدرسه راهنمایی مشغول به تحصیل شد. دوران متوسطه را در دبیرستان شبانه روزی ثبت نام نمود و تا سوم تجربی درس خواند.

در دوران راهنمایی، با ترقیب و راهنمایی والدین به امر نماز و روزه تشویق شد به طوری که در پایان دوره دبیرستان مقید به فرایض دینی بود.

محمود در ایام تابستان به همراه پدرش در کار کشاورزی و بنایی فعالیت داشت. تعطیلات تابستان کارگری هم می‌رفت.

کارگر کارخانه قند بود. نسبت به همسایگان محترمانه و بسیار مهربان رفتار می‌کرد. برای کمک و همراهی به همسایگانی که در کارخانه قند به سر می‌بردند، پیشقدم بود و کمک می‌کرد.

هر چه بزرگتر می‌شد به پدر و مادر بیشتر احترام می‌گذاشت، سعی می‌کرد به هر طریق ممکن رضایت آنان را جلب کند. نسبت به سایر فرزندان خوش اخلاق‌تر بود. دیدار امام راحل تأثیرات روحی و معنوی فراوانی در او داشت. 

مهربان، صمیمی و شوخ طبع بود. با اکثر افراد رابطه‌ای خوبی داشت. شهید از اقوام و خویشان سرکشی و دلجویی می‌کرد وصله رحم را به جا می‌آورد.

در تظاهرات و راهپیمایی‌های قبل از انقلاب در سال ۱۳۵۷ حضور داشت و پس از پیروزی انقلاب در کمیته انقلاب فعالیت داشت. بعد از پیروزی انقلاب در امر حفاظت و نگهبانی از مناطق حساس شهر فعالیت چشمگیری داشت.

به ورزش والیبال و شنا علا قه داشت و فعالیت می‌کرد. قبل از اعزام به جبهه، دوره آموزشی حرکات رزمی را در تهران گذراند. با انواع سلاح‌های انفرادی، کمری، توپ ۱۰۶ و ... آشنایی داشت.

تربیت دینی و انقلابی وی متأثراز زندگی شهید دکتر مصطفی چمران بود در همین راستا از سوی ستاد جنگ‌های نامنظم شهید چمران با اولین گروه اعزامی در جبهه حضور یافت.

شور و شوق حضور در جبهه و جنگ داشت. اوایل انقلاب کلیه افراد خانواده، بستگان، دوستان و همکلاسی‌های قدیمی خود را به شرکت در جریان‌های انقلاب و جنگ تشویق و سفارش می‌کرد. 

همرزمان وی شهید چمران، شهید ایرج شریفی، شهید علی نیرنما و جانباز سیامک توکلی بودند. او در اهواز و سپس در سوسنگرد به همراهی حیاتقلی پرویزی، مهندس بنی‌طالبی و کاوه در منطقه حضور داشتند. پس از مدتی بر اثر اصابت ترکش خمپاره به پا مجروح شد و قبل از بهبودی کامل گچ پایش را شکست و به جبهه رفت.

سرانجام در پنجم اردیبهشت ۱۳۶۰، در سوسنگرد بر اثر اصابت ترکش خمپاره به شهادت رسید. مزار وی در بهشت دو معصوم شهرستان شهرکرد قرار دارد. 

در عکس، شهید دادایی نفر دوم از سمت راست است.