در روزگاری که شعار شایسته سالاری گوش فلک را کر کرده...

 فاش نیوز - سرکار خانم دکتر فریبا حسینی قوام‌آباد علیا، فرهنگی نخبه بویراحمدی با دکترای تخصصی تربیت‌بدنی «مدیریت ورزشی»، همچنان بی‌پشتوانه برای تصدی مدیریت‌ها، در روزگاری که شعار شایسته‌سالاری، جوان‌گرایی و استفاده از ظرفیت بانوان نخبه گوش فلک را کر کرده است، واقعیت‌های تلخ و زیرپوستی انتصابات در سطح استان و کشور، حکایت از درد مزمنی دارد به نام سرمایه‌سوزی و حذف خاموش متخصصان...                                  
 یکی از این سرمایه‌های ارزشمند و آشکارا نادیده گرفته شده، سرکار خانم دکتر فریبا حسینی قوام‌آباد علیا است. بانویی فرهیخته، فرهنگی و از نخبگان اصیل دیار بویراحمد که باتکیه‌بر توانمندی‌های علمی، تلاش شبانه‌روزی و بدون وابستگی به رانت‌های مرسوم، بالاترین مدارج تحصیلی را در رشته دکترای تخصصی تربیت‌بدنی گرایش مدیریت ورزشی فتح کرده است.
 اما پرسش اساسی، تلخ و مطالبه جدی رسانه‌ای ما اینجاست: چرا چنین ظرفیت علمی و اجرایی بی‌نظیری، باوجود تخصص دقیق در حوزه مدیریت ورزشی و شناخت عمیق و میدانی از بدنه فرهنگی و آموزشی، همچنان باید در حاشیه بماند؟ آیا برای تصدی کرسی‌های مدیریتی در ورزش، آموزش‌وپرورش یا سایر نهادهای مرتبط، داشتن تخصص، تعهد، نخبگی و خوش‌نامی کافی نیست؟ آیا شرط نانوشتهٔ رسیدن به جایگاه‌های مدیریتی، حتماً اتصال به باندهای قدرت، لابی‌های سیاسی و داشتن پشتوانه‌های خاص است؟
 نادیده‌گرفتن و به حاشیه راندن زنان متخصص و دلسوزی چون دکتر حسینی، تنها اجحاف در حق یک فرد نیست؛ بلکه جفای بزرگ به سیستم آموزشی، ساختار ورزشی و جوانان این مرزوبوم، به‌ویژه در استان کهگیلویه و بویراحمد است. تا کی قرار است پست‌های حساس، کلیدی و تخصصی به افراد غیرمرتبط، سفارشی و صرفاً دارای پشتوانه سیاسی سپرده شود، درحالی‌که دانش‌آموختگان متخصص و استخوان‌خردکرده‌ی همین حوزه‌ها، غریب و بی‌یاور پشت درهای بسته بمانند؟ این یک مطالبهٔ صریح از استاندار محترم، نمایندگان مجلس، مدیران ارشد استان کهگیلویه و بویراحمد و متولیان وزارتخانه‌های آموزش‌وپرورش و ورزش و جوانان است. 
 عینک‌های سیاست‌زده و باندبازی‌های فرسوده را کنار بگذارید. وقت آن رسیده است که دیوارهای نامرئی انحصار شکسته شود و صندلی‌های مدیریت به دست اهلش، یعنی نخبگانی متخصص، بی حاشیه و توانمند همچون دکتر فریبا حسینی قوام‌آباد علیا سپرده شود. توسعه واقعی، جز از مسیر اعتماد به چنین نخبگانی نمی‌گذرد!
 || حمیدرضا مرادی