ماجرای شهادت هفت دیپلمات ایرانی در مزارشریف افغانستان از زبان شاهد عینی

فاش نیوز - بیست و هشت سال پیش و دقیقاً در چنین ایامی، ساختمان «نمایندگی» و «نمایندگان» رسمیِ سیاست خارجیِ ج.ا.ایران مستقر در شهر مزارشریف افغانستان شاهد یکی از ناجوانمردانه‌ترین تهاجم وحشیانه و جنایت توأم با قساوت بی‌رحمانه توسط مهاجمان زخم‌دیده، مزدوران شقاوت‌پیشه و صدالبته برخی مأموران «دستور گرفته» از سرانِ وقتِ حاکمیت بی‌ریشهٔ «ظالمان» واقع گردیده و بر خلاف تمام اصول بین‌المللی، ضوابط و روابط اخلاقی، انسانی و اسلامی و در شرایطی کاملاً مظلومانه، هدف گلوله‌های دشمنان شناخته‌شدهٔ دو ملتی قرار گرفته که برای همیشه روی سیاه و تباهِ جاهلیِ خود را به تاریخ منطقه و جهان نشان داده و آشکار نمودند. در همین زمینه و نظر به شناخت نگارنده با «متن» و «حواشیِ» آن واقعهٔ غمناک و ضمناً برای ثبت در اذهان آیندگان و تبیین اوضاع واقعی آن‌هم بر خلاف روایت برخی «نا راویانِ» داخلی و.. نکاتی را یادآور می‌شویم.
 ۱- برای استحضار همگان و اطلاع مخاطبان گرامی، نویسندهٔ این سطور مدتی قبل از تهاجم ظالمانه به نمایندگی و شهادت نمایندگان شاغل در مزارشریف، همراه با معاون وقت آسیا و اقیانوسیهٔ و.ا.خ و تعدادی از همین دیپلمات‌های شهید طی مأموریتی رسمی و چندین‌ماهه به ولایت‌های بلخ، کابل، بامیان و... مسافرت کرده و همچنین با اوضاع‌واحوال ناشی از حملات اجیرشدگانِ «طالبان» به مناطق مختلف افغانستان و کشتارهای بی‌رحمانهٔ ساکنان و کینه‌جویی‌هایی ایشان نسبت به سران و مردمان سایر اقوام از جمله شیعیان، فارس زبانان و حامیان داخلی و خارجی آنان، به‌ویژه ج.ا.ایران و ایرانیان شناخت کاملی پیدا نموده و پس از آن فاجعه نیز تا الان بررسی‌های جامعی را صورت داده است.
 ۲- اینکه سران وقت طالبان و شبه‌نظامیان درس‌آموخته زیر نظر سرویس‌های نظامی و اطلاعاتی پاکستان، انگلستان و سایر سازمان‌های تکفیریِ وابسته به آنان، هم‌زمان با روی کار آمدن دولت مجاهدان، در اواسط دههٔ ۷۰ خورشیدی:
 - از حضور پُررنگِ نخبگان، عالمان و بزرگان دیگر اقوام و ملیت‌های اصیل افغانستان در رأس حاکمیت و حکومت مرکزی و ولایتی به‌شدت ناراحت بوده.
 - آن را «آغازی» بر «پایانِ» روال تاریخِ دویست‌سالهٔ تحمیلی خود و بهره‌برداران خارجی‌شان قلمداد کرده.
 - به دنبال استیلای اجباری و تجدید نخواهندگیِ «اقلیت» بر «اکثریت» و احیای انحصار مدیریت و مسئولیت قومی برآمده.
 - و در این مسیر جمهوری اسلامی و مأموران و دیپلمات‌های ایرانی، به‌ویژه منصوبان به مراکز نظامی، فرهنگی، امنیتی و دیپلماتیک را سد راه خود دانسته و در صدد حذف آنان بوده باشند و...
 …موضوعی کاملاً قابل‌پیش‌بینی بوده و طبیعی است که در همین چارچوب حضور کارشناسان زبده، کارآزموده و با تجربهٔ کشورمان در مزارشریف می‌توانست فرصت مناسبی را برای انتقام‌گیری و زهرچشم ستانی از دولت مجاهدین و مردمان اصیل این همسایهٔ مسلمان و البته حامیان ایرانی، بیرونی و داخلی‌شان فراهم آورد.
 ۳- پروندهٔ مرتبط با شهادت شهدای دیپلمات و ابعاد مختلف آن «کاملاً» مشخص بوده و باتوجه‌به حجم انبوه اطلاعات، اخبار و گزارش‌های آشکار و پنهانی که از قبل، حین و پس از این واقعهٔ تلخ به‌دست‌آمده، جای هیچ شک و شبهه‌ای را جهت معرفی مجریان و محاکمهٔ مجرمان، عاملان و آمران مستقیم و با واسطهٔ آن باقی نمی‌گذارد؛ بنابراین ارائهٔ نشانی‌های غلطِ عامدانه و یا به‌اشتباه انداختن دستگاه‌های مسئول آن‌هم از روی جهل و نادانی از جانب عده‌ای «مصلحت‌اندیشان جانبی» و «منفعت‌جویان مالی» و... نتیجه‌ای جز زیر پاگذاری خون آن عزیزانِ پاک‌باخته و پایمال نمودن حقوق قانونی و ملی آنان و همچنین فرار بانیان اصلی و فرعی مرتبط با آن از مجازات قطعی و دار مکافات شرعی را به دنبال نخواهد داشت.

نکتهٔ پایانی
 الف - قبلاً هم چه در جلسات خصوصی با مسئولان دست‌اندرکار سیاست خارجی و چه در نوشته‌های متعدد پیرامون موضوع، یادآور شده‌ایم به دلایل مختلفی، از جمله لزوم نکوداشت رشادت‌های مظلومانهٔ این عزیزان و سایر شهدای سیاست خارجی در لبنان و انتقال پیام‌های مرتبط با ایشان به آیندگان، مناسب بود و هست تا هفدهم مردادماه، هم‌زمان با واقعهٔ شهادت نمایندگان سیاست خارجی در کنسولگری کشورمان بنام «روز دیپلمات» تعیین گردیده و پاسداشت شهدای ارجمند خبرنگار و تلاش‌گران حوزه رسانه، به مناسب‌های موجود و متعدد دیگری منتقل گردد.
 ب - علاوه بر لزوم محاکمهٔ دست‌اندرکاران اصلی و فرعیِ خارجیِ به شهادت رسانیدن شهدای مظلوم مزارشریف، آن‌هم پس از ۲۸ سال گشت‌وگذار آزادانه و بدون واهمهٔ آن‌ها در کوچه و خیابان‌های برخی مناطق افغانستان، پاکستان و بیرون از آن همچنین بایستی پروندهٔ کسانی که با علم و اطلاع از کینه‌جویی‌های رهبران و فرماندهان وقت طالبان و علی‌رغم تماس‌های مکرر دیپلمات‌های شاغل مبنی بر وجود خطرات و تهدیدات عینی اما مانع از خروجشان گردیده و موجبات شهادتشان در آن شهر تبدیل شده به «وادی ارواح» و فاقد حفاظت و محافظان را فراهم نموده‌اند نیز، جهت عبرت‌گیری آیندگان به جریان افتاده و برخورد قضایی و کاری با آنان صورت گیرد.
 برای شادی ارواح جمعی از همکاران آسمانی شدهٔ سیاست خارجی‌مان در رأس همه وزیر پُرتلاش، وِلایی و سردار دیپلماسی «شهید دکتر امیرعبداللهیان» و عزیزانی که مظلومانه و غریبانه در گوشه‌ای از شهر منتسب به امیرمؤمنان و کنار بارگاه شریفی به همین نام در ولایت بلخ افغانستان به شهادت رسیده و تاریخ پُرافتخار ایران و ایرانیان را با خون رنگین خود منور فرمودند و همچنین گرامیداشت یاد و خاطرهٔ امام شهید، سرداران، امیران، فرماندهان و بسیجیان دریادلی که در جنگ‌های تحمیلی گذشته تا حال، مقابل دشمنان ایستادگی کرده و جسم و جانشان را شجاعانه برای ماناییِ این آب‌وخاک اهورایی و عاشورایی تقدیم نموده‌اند «رحم الله مَن قرءالفاتحة مع‌الصلوات».

|| امان‌الله دهقان فرد