حسن حضرتی نژاد، جانباز سرافراز و همکار خوش‌اخلاق سال‌های دور و نزدیک شورای اسلامی شهر کرج، مردی بود که هنر دستانش با مهربانی قلبش گره‌خورده بود.
خط خوشی داشت و سال‌ها پیام‌های تسلیت درگذشت همکاران را با دستان هنرمندش می‌نوشت و کنار درِ اتاقش نصب می‌کرد تا یاد رفتگان گرامی داشته شود.
در کنار هنر خوش‌نویسی، دوربین عکاسی هم همدم لحظه‌هایش بود؛ با نگاه هنرمندانه‌اش خاطرات و لحظه‌های بسیاری را ثبت می‌کرد. او از آن آدم‌هایی بود که هنر را نه‌فقط در خط و نوشته، بلکه در نگاه، رفتار و منش خود نیز به نمایش می‌گذاشت.
اما این بار، قلم از نوشتن بازماند؛ این بار باید برای خودش پیام تسلیت نوشت و جای خالی مردی را باور کرد که سال‌ها بااخلاق نیک، هنر و مهربانی در خاطر همکارانش ماندگار شد.
روحت شاد جانباز سرافراز، این بار نام تو در قاب دلتنگی ما ماندگار شد.