زینبی خواهم زیست زینبی خواهم مرد

سلام و درود برمردانی که جدایی را باخون رقم زدند، سلام برآنانی که آنقدر درعشق استوارماندند تا خداوند نیزعاشق آنان شد و آنان را شکسته بال وخونین پیکربسوی خویش خواند.

سلام برلحظه های شیرین باتو بودن،سلام برتبسم و سلام بربغض هایت.، سلام برآخرین وداع تو ، تویی که تنها یار من بودی درغربت و بی کسی ، توئی که تکیه گاه و امید من بودی درکشاکش مواج سهمگین زندگی ، چگونه باورم شود،این چنین ازمیان ما پر کشیده ای وبه دیدار شتافته ای ، چگونه؟چگونه؟ آنهم اینقدرمظلومانه و غریب؟

بای ذنب قتلت

بارالها عذرتقصیرهرگزنمیخواستم باکلماتم خاطرش را بیازارم..... مرا ببخش من همواره سعی می کردم غصه ها واشکهایم را ازهمه خصوصا ازتو پنهان کنم ولی تو می بینی ،زیرا من اشکهای نیمه شب و پنهان بچه هایت را دیدم ، دیدم و شنیدم آن هق هق غریبانه ای را که درظلمات شب دفن گردید و هیچ گوشی را یارای شنیدن آن نبود.

می خواستم درابتدای نامه برایت بنویسم : همسرعزیزم، ولی با خود اندیشیدم _ تو دیگر سرت با من نیست ،...سرمن دراین دنیا پرمعصیت و پرگناه. ..وسرخونین تو بردامن آن بی سری که دست گیر همه برزمین افتادگان است.ازجانب من رویش را ببوس وبه او بگو حال که اراده او برماندن است من زینبی خواهم زیست وزینبی خواهم مرد.

وبه یادآر مرا باتو عهدیست، آنرا نزد خود امانت بدار تا وقت معین،آن ساعتی را که شهیدان را اذن شفاعت دهند ٬بیادآر من همسرت بوده ام ، همسرومادر بچه هایت ، همانی که نهال هایت را به او سپرده ای ومن نیزقول داده ام که تا پای جان ازآنان به لطف خداوند ومدد تو یارسفرکرده حمایت وسرپرستی نمایم تا آنجا که آنان را به نخل هایی بزرگ وقوی مبدل سازم ، تایادت را برای همیشه درتاریخ انقلاب اسلامی جاودانه سازند و تو آرام و مطمئن درجوارحق (جل واعلا) ماوا گزین ودعاگو ودستگیر باش.

التماس دعا همسرت