05 شهريور 1405 / ۱۳ ربيع الأول ۱۴۴۸
شناسه خبر : 39162
چهارشنبه 20 آبان 1394 , 09:27
چهارشنبه 20 آبان 1394 , 09:27
از تفاهم تا گارانتی؛ زمان طلایی در معماری امنیت هرمز
علیرضا رجائی
حلقه مفقوده ادعای صلح شرافتمندانه
محمدحسین محترم
مرز خود را با غربگرایان و جریان فتنه حفظ کردهام
محمدباقر قالیباف
زیست عفیفانه
سیدمهدی حسینی
وقتی حقیقت هم باید از فیلتر اینترنشنال عبور کند!
محمدرضا الهی
مهمترین دستاورد آقای شهید ایران
مهدی فضائلی
حق من زندگی دیگران نیست!
داود گودرزی
از دغدغه اعزام به تهران تا پیدا کردن دارو...
علیرضا ضابطی سیستان
بِسِنت خالی بست مستندات چه میگویند؟
محمد ایمانی
همه چیز داریم جز آرامش!
داود گودرزی
برای رفیق شهیدم؛ «بشری»
زهرا صدر
ننگ بر دنیای شما که شهادت را خوار میشمارید!
غلامرضا صادقیان
اشک ماتم بر پیکر پدر
فاطیما محمد مرادی
فدای غیرت عباسی عراقیها
احمد بابایی
روایت عشق از قاب مهران؛ جادهای که به کربلا میرسد
حمیدرضا محمد مرادی
خاطره هنرپیشه ای که فرزند جانباز است
امیر مومن پور، بازیگر فیلم های هوش سیاه، قدرت مجازی، شاه کلید و فعال تئاتر و همچنین هنرپیشه تئاتر شام نیمه تمام آخر در حوزه دفاع مقدس و فرزند جانباز شیمیایی اب حضور در غرفه شهید خبر گفت:ما هیچ وقت نمی توانیم مانند شهدا باشیم و آرمان های آنان را پیش ببریم چون فکر و آرمان آنها متعالی بود و ما کوچه اول هستیم در وادی عشق ایشان.
مومن پور به بیان یک خاطره تلخ از جانبازان دفاع مقدس پرداخت و گفت: یکی از مجروحان شیمیایی جنگ تحمیلی می گفت به خاطر حالت تهوع و خس خس سینه ای که داشتم کسی مرا سوار ماشین خود نمی کرد، گوشه خیابان که بالا می آوردم مرا با انگشت نشان می دادند یا بخاطر حالت و تغییری که پوستم داشت نگاهم نمی کرد. همین مجروح برای مداوا به ایتالیا رفته بود و در بیمارستانی که بستری بود یکی از پزشکان خواهر مالدینی بوده است، دفاع چپ باشگاه آث میلان و تیم ملی ایتالیا. این جانباز از پزشک می خواهد بخاطر علاقه ای که به این فوتبالیست دارد عکسی از برادرش به او بدهد و فردا صبح که از خواب بیدار می شود می بیند مالدینی با یک دسته گل برای ملاقاتش آمده است.
وی افزود: قصدم از تعریف این داستان این بود که بگویم ارزشی که مردم خودمان باید برای عزیزان قائل باشند توصیف کردنی نیست.
مومن پور گفت: میان پیشکسوتان هنرمند جمله ای معروف است، می گویند روزی روز مرگ ماست که در خیابان مردم ما را نشناسند و به نظر من روز مرگ یک جانباز روزی است در خیابان این کشور حرمتشان حفظ نشود و برایشان ارزش قائل نباشند.
وی ضمن توصیه به فعالان خبر در حوزه ایثار و شهادت گفت: کار برای شهدا در هر حوزه ای توفیق می خواهد وشما که در این خصوص قلم می زنید مورد لطف وعنایت شهدا هستید پس قدر خود را بدانید.
منبع: شهید خبر
نظری بگذارید
ما در نوجوانی طعم تلخ اسارت را چشیدیم
احمد یوسف زاده
یادی از جانباز نخاعی شهید مهران ذوالفقاری
مرتضی قنبری وفا
دندان اسرا را با قاشق و انبردست میکشیدم
محمدباقر علیئی
یاد اهلبیت، ما را در سختترین لحظات اسارت زنده نگه میداشت
عبدالمحمد شیخابولی
پارسال همراه بابا، امسال به یادش
فاطمه ملکی
