06 شهريور 1405 / ۱۴ ربيع الأول ۱۴۴۸
شناسه خبر : 74780
چهارشنبه 24 ارديبهشت 1399 , 15:25
چهارشنبه 24 ارديبهشت 1399 , 15:25


از تفاهم تا گارانتی؛ زمان طلایی در معماری امنیت هرمز
علیرضا رجائی
حلقه مفقوده ادعای صلح شرافتمندانه
محمدحسین محترم
مرز خود را با غربگرایان و جریان فتنه حفظ کردهام
محمدباقر قالیباف
زیست عفیفانه
سیدمهدی حسینی
وقتی حقیقت هم باید از فیلتر اینترنشنال عبور کند!
محمدرضا الهی
مهمترین دستاورد آقای شهید ایران
مهدی فضائلی
حق من زندگی دیگران نیست!
داود گودرزی
از دغدغه اعزام به تهران تا پیدا کردن دارو...
علیرضا ضابطی سیستان
بِسِنت خالی بست مستندات چه میگویند؟
محمد ایمانی

همه چیز داریم جز آرامش!
داود گودرزی
برای رفیق شهیدم؛ «بشری»
زهرا صدر
ننگ بر دنیای شما که شهادت را خوار میشمارید!
غلامرضا صادقیان
اشک ماتم بر پیکر پدر
فاطیما محمد مرادی
فدای غیرت عباسی عراقیها
احمد بابایی

روایت عشق از قاب مهران؛ جادهای که به کربلا میرسد
حمیدرضا محمد مرادی
چطور نمیمیرید از غصه؟!
چگونه شب با شکم انباشته از غذا سر بر بالین نهم و در اطراف من شکم هایى گرسنه و جگرهایى تشنه باشد. آیا چنان باشم که...
فاش نیوز - بسم رب الشهدا و الصدیقین، شرم کنید از تکرار نام علی(ع)
فقر برخی هموطنان پنهانشدنی نیست. این زندگی نیست، تنها زنده ماندن است.
شب های قدر است و مومنان به یاد حضرت علی(ع) اشک میریزند؛ مردی که به او #ابوتراب میگفتند؛ از بس که روی زمین میخوابید و نامش با جوانمردی، مردمداری مبارزه با تکاثر وحمایت از فقرا گره خورده است.
بسیاری از مسئولین و مدیران هم در صف اول این مراسم ها هستند؛ گریه میکنند و میگویند علی(ع) الگوی ماست. «یا علی جان مقتدای من توئی»! واقعاً؟! ..
گفتن حرفهای کلیشهای و شعارهای دمدستی ساده است. بروید و نامه علیبن ابیطالب(ع) را به عثمانبنحنیف، عاملش در بصره بخوانید.
آنجا که می نویسد: «چگونه شب با شکم انباشته از غذا سر بر بالین نهم و در اطراف من شکم هایى گرسنه و جگرهایى تشنه باشد. آیا چنان باشم که شاعر گوید: تو را این درد بس که شب با شکم سیر بخوابى و در اطراف تو گرسنگانى باشند در آرزوى پوست بزغاله اى! آیا به همین راضى باشم که مرا امیرالمؤمنین گویند و با مردم در سختی هاى روزگارشان مشارکت نداشته باشم؟ یا آنکه در سختى زندگى مقتدایشان نشوم؟»
واقعاً مقتدای شما امام علی(ع) است؟ این درجه از فقر که تنها بُرش نازکی از آن به خاطر حجب و حیای ایرانی علنی میشود، دردآور است؛ حتی اگر تعداد گرفتاران به آن هزار نفر باشند که خودتان آمارش را بهتر میدانید باز هم برازنده ی جامعه ی ما نیست.
کاری به ریاکاریهایتان ندارم اما فقط میپُرسم چطور #مسئول هستید و نمیمیرید از دیدن فقر مردم؟ چطور سکته نمیکنید؟ چطور برخی از شما میتواند به این راحتی اختلاس کند، دزدی کند، بعد متظاهرانه نماز بخواند و بگوید پیرو علی(ع) است؟!
به ما هم یاد بدهید که وقتی اینها را میبینیم قلبمان مثل انار شتکزده به دیوار، به قفسه سینهمان کوبیده نشود.. که گریه نکنیم.. که شب خوابمان ببرد. چطور نمیمیرید از غصه؟!
محمدرضا سابقی
روزی روزگاری سه نفر ازاصفهان جهت رساندن باری پیاده همراه مرکبهایشان به تهران میروند وپس از تحویل بارهایشان سه نفری به چلوکبابیه نزدیک کاروانسرارفته هرنفرشان ۳پرس غذاخورده ویکیشان نزد صاحب مغازه میرود میگوید اگرکسانی اینجا غذا بخورند پول ندهند چه میکنی؟
صاحب مغازه گوید به ضرب وشتم حقم رامیگیرم
گفت اگرندادند گفت انهارا به خری سوارکرده درشهر میچرخانم تاابرویشان برود مردشکم سیرگفت هرچه خواهی کن که ماکارداریم
صاحب مغازه چندنوچه هایش صدازدوکتک مفصلی به انها دادند وبرخری سوارنموده درشهرمیچرخواندند ناگاه یکی ازانهابه دوستش گفت بیا پول این بدبختها رابده تابرویم
دوستش گفت ببین ماسواریم واینها پیاده
ماسیریم واینها گرسنه
اهل اینجاهم که نیستیم کسی مارابشناسد حال یه قاروغوری میکنن بگذاربکنن سواریتوحال کن.
صاحب مغازه گوید به ضرب وشتم حقم رامیگیرم
گفت اگرندادند گفت انهارا به خری سوارکرده درشهر میچرخانم تاابرویشان برود مردشکم سیرگفت هرچه خواهی کن که ماکارداریم
صاحب مغازه چندنوچه هایش صدازدوکتک مفصلی به انها دادند وبرخری سوارنموده درشهرمیچرخواندند ناگاه یکی ازانهابه دوستش گفت بیا پول این بدبختها رابده تابرویم
دوستش گفت ببین ماسواریم واینها پیاده
ماسیریم واینها گرسنه
اهل اینجاهم که نیستیم کسی مارابشناسد حال یه قاروغوری میکنن بگذاربکنن سواریتوحال کن.
نظری بگذارید


ما در نوجوانی طعم تلخ اسارت را چشیدیم
احمد یوسف زاده
یادی از جانباز نخاعی شهید مهران ذوالفقاری
مرتضی قنبری وفا
دندان اسرا را با قاشق و انبردست میکشیدم
محمدباقر علیئی
یاد اهلبیت، ما را در سختترین لحظات اسارت زنده نگه میداشت
عبدالمحمد شیخابولی
پارسال همراه بابا، امسال به یادش
فاطمه ملکی
















.