07 شهريور 1405 / ۱۵ ربيع الأول ۱۴۴۸
شناسه خبر : 80753
سه شنبه 21 بهمن 1399 , 08:23
سه شنبه 21 بهمن 1399 , 08:23


پاراچنار؛ مناقشه قبیلهای یا بحران ژئوپلیتیک
علیرضا رجائی
سخنی صریح و محترمانه با آقای قائمپناه
علیرضا ضابطی سیستان
تبریک میلاد رسول خدا (ص) به گونهای دیگر
حسین شریعتمداری
از تفاهم تا گارانتی؛ زمان طلایی در معماری امنیت هرمز
علیرضا رجائی
حلقه مفقوده ادعای صلح شرافتمندانه
محمدحسین محترم
مرز خود را با غربگرایان و جریان فتنه حفظ کردهام
محمدباقر قالیباف
زیست عفیفانه
سیدمهدی حسینی
وقتی حقیقت هم باید از فیلتر اینترنشنال عبور کند!
محمدرضا الهی
مهمترین دستاورد آقای شهید ایران
مهدی فضائلی
حق من زندگی دیگران نیست!
داود گودرزی

همه چیز داریم جز آرامش!
داود گودرزی
برای رفیق شهیدم؛ «بشری»
زهرا صدر
ننگ بر دنیای شما که شهادت را خوار میشمارید!
غلامرضا صادقیان
اشک ماتم بر پیکر پدر
فاطیما محمد مرادی
فدای غیرت عباسی عراقیها
احمد بابایی

روایت عشق از قاب مهران؛ جادهای که به کربلا میرسد
حمیدرضا محمد مرادی
مادر گرانقدر شهیدان «محمودآبادی» آسمانی شد
مادر شهیدان «سیدحسین و سیدعبدالله محمودآبادی» از استان اصفهان پس از سالها تحمل دوری از فرزندان شهیدش آسمانی شد.
حاجیه خانم «معصومه عباسی» مادر شهیدان «سیدحسین و سیدعبدالله محمودآبادی» پس از سالها تحمل دوری از فرزندان شهیدش در سن 90 سالگی بر اثر کهولت سن آسمانی شد.
پیکر این مادر فداکار با رعایت کامل شیوه نامههای بهداشتی و با حضور مسئولان و جمعی از مردم شهیدپرور تشییع و در جوار فرزندان شهیدش در گلزار شهدای محمودآباد به خاک سپرده شد.
برادران شهید «سیدحسین و سیدعبدالله محمودآبادی» به ترتیب سال 1342 و 1344 در محمودآباد متولد شدند و سال 1364 و سال 1363 به مقام رفیع شهادت نائل آمدند.
پیکر این مادر فداکار با رعایت کامل شیوه نامههای بهداشتی و با حضور مسئولان و جمعی از مردم شهیدپرور تشییع و در جوار فرزندان شهیدش در گلزار شهدای محمودآباد به خاک سپرده شد.
برادران شهید «سیدحسین و سیدعبدالله محمودآبادی» به ترتیب سال 1342 و 1344 در محمودآباد متولد شدند و سال 1364 و سال 1363 به مقام رفیع شهادت نائل آمدند.
منبع: ایثار


ما در نوجوانی طعم تلخ اسارت را چشیدیم
احمد یوسف زاده
یادی از جانباز نخاعی شهید مهران ذوالفقاری
مرتضی قنبری وفا
دندان اسرا را با قاشق و انبردست میکشیدم
محمدباقر علیئی
یاد اهلبیت، ما را در سختترین لحظات اسارت زنده نگه میداشت
عبدالمحمد شیخابولی
















