23 تير 1405 / ۲۸ محرم ۱۴۴۸
شناسه خبر : 92776
دوشنبه 07 شهريور 1401 , 11:17
دوشنبه 07 شهريور 1401 , 11:17
وقتی سیاست لباس ورزش میپوشد
سیدرضا موسوی فاضل
منبر وارونهنما
سیدمهدی حسینی
خونخواهی امام شهید و ۱۳۵ روز بیچارگی شیطان
محمد ایمانی
برادرانه با حضرت عزرائیل علیهالسلام!
حسین شریعتمداری
وقتی حقیقت، حجابهای معاصرت را میدرد
محمدرضا الهی
راهبرد رهبر شهید ایران قوی توحیدی بود
مهدی فضائلی
هرمز، امنیت انرژی و آینده نظم منطقهای
علیرضا رجائی
ایران و العراق لایمکنالفراق
هاشم اسدی
مراقب عملیات فریب «۱۱ سپتامبر» باشیم!
بوالفضل درخشنده
جای خالی چند نقطه در فهرست اهداف!
حسین شریعتمداری
چهار تصویر از چهار شهر و چهار معنا
محسن مهدیان
سروده ای سوزناک از زبان امام شهید
افشین علا
دلتنگیهایی دخترانه بدرقه راه پدر امت
صنوبر محمدی
تابوت تو بود اما من جسم خودم دیدم!
سیدمحمدرضا میرشمسی
قال رضا
راوی- نویسنده: منصور ایمانی (صبا)
اسمش رضا بود. بچۀ ناف اصفهان، حوالی مسجدسید، با لهجهای غلیظ و شیرین و تا بخواهی شوخ و حاضر به جواب؛ به نام رضا گچکوب. تا آخرهای سال ۶۰ با هم توی خط «آب تیمور» کیلومتر ۲۰ جادۀ اهواز- خرمشهر بودیم که همانجا خدمتش تمام شد و رفت اصفهان، توی حجره کسب و کار پدرش مشغول شد. نه تنها توی دسته، که حتی در سطح گروهان هم هیچ کی از پس زبان رضا برنمیآمد. هر بحثی که میشد، از علمی و غیر علمی بگیر تا جدلهای سیاسی و غیر سیاسی، هرگز عقب نمیماند. انصافا تو این میدان، برای خودش ذوالفنونی بود. هر کجا هم که حرف کم میآورد، مخصوصا پیش نیروهای تازهنفس و صفر کیلومتر که هنوز شگردهایش را نشناخته و دستش را نخوانده بودند، فوری روایتی جعل میکرد و حرفش را پیش میبرد. مثلا وقتی که حریف داشت دستش را توی بحث میخواباند، فوری برمیگشت و بهش میگفت: «قال رضا علیهالسلام و فلان و بهمان!» و به جای فلان و بهمان، حرف خودش را توی روایت جعلی، جاسازی میکرد! با این ترفند بود که طرف بحثش فکر میکرد این فرمایش از حضرت امام رضا علیهالسلام است، فلذا کوتاه میآمد. در حالی که منظورش از «قال رضا» خودش بود؛ رضا گچکوب علیهالسلام!
منبع: کیهان
نظری بگذارید
خاطرهای دلنشین با آقای شهید در جاده طلائیه
سیدرضا موسوی فاضل
فوتبال را که باختند، سهمیه گوشت را قطع کردند
حسین عبدالستار اسلامی
ما برای آنکه ....
رضا امیریان فارسانی
حاجمحب؛ نقطه وصلِ دلها بود
علیرضا ضابطی سیستان
یاداشتی از تنگه هرمز، به قلم رزمندۀ میدان دیروز و امروز
رضا امیریان فارسانی
