22 تير 1405 / ۲۷ محرم ۱۴۴۸
شناسه خبر : 36024
سه شنبه 23 تير 1394 , 12:52
سه شنبه 23 تير 1394 , 12:52


وقتی حقیقت، حجابهای معاصرت را میدرد
محمدرضا الهی
راهبرد رهبر شهید ایران قوی توحیدی بود
مهدی فضائلی
هرمز، امنیت انرژی و آینده نظم منطقهای
علیرضا رجائی
ایران و العراق لایمکنالفراق
هاشم اسدی
مراقب عملیات فریب «۱۱ سپتامبر» باشیم!
بوالفضل درخشنده
جای خالی چند نقطه در فهرست اهداف!
حسین شریعتمداری
آخرین دیدار
فهیمهسادات هاشمیتبار
انتقام خون امام شهید؛ خواسته بحق مردم
غلامرضا فریدونی
چرا ترامپ عصبانی شده و فحاشی میکند؟
یدالله جوانی
وقتی خیابان، زبانِ وفاداری است نه فاصلهگیری
سیدرضا موسوی فاضل
روایت تاریخی و حکمت معنوی مزار رهبر شهید
محمدرضا اسدزاده

چهار تصویر از چهار شهر و چهار معنا
محسن مهدیان
سروده ای سوزناک از زبان امام شهید
افشین علا
دلتنگیهایی دخترانه بدرقه راه پدر امت
صنوبر محمدی
تابوت تو بود اما من جسم خودم دیدم!
سیدمحمدرضا میرشمسی
اشک ماتم بر پیکر پدر
فاطیما محمدمرادی

جای خالی آموزش و پرورش در فرهنگ سازی مصرف کلای ایرانی
در بخش تولید باید با ارائه آموزشهای تربیتی و همچنین مهارتی، خودباوری ایجاد نماید و در بخش مصرف میتواند الگوهای مناسبی برای استفاده از تولیدات داخلی ایجاد نموده و از همان دوران کودکی استفاده از کالای با کیفیت داخلی را تبدیل به ارزشی فرهنگی نماید.
آموزش و پرورش باید تولیدکنندگان را به عنوان پرچمداران عزت و استقلال جامعه معرفی کند و در محتوای کتابهای آموزشی از جهادگران عرصه تولید تکریم نماید.
آموزش و پرورش به عنوان مهمترین نهاد رسمی در تعلیم و تربیت، همواره پیش قراول جریان فرهنگ سازی در کشور بوده است. اولین نهاد مدنی و اجتماعی که کودکان به آن ورود پیدا کرده و تجربههای فراوان و تاثیرگذاری در آن کسب مینمایند، مدرسه است.
بسیاری از آموزههای تربیتی که در مدارس ارائه میشود تا سالهای سال و چه بسا تا پایان عمر بخشی از تار و پود شخصیتی ما را شکل میدهد. روشن است که اگر بخواهیم فرهنگی را نهادینه کنیم ابتدا باید از همان دوران کودکی و از مدارس آغاز کنیم اما نقش مدارس در فرهنگ استفاده از کالاهای داخلی و روی آوردن به فرایند تولید ملی چیست و تا چه اندازه توانسته از عهده این نقش و وظیفه بر آید؟
نزدیک به 9 سال از اولین باری که رهبری به طور جدی از اقتصاد مقاومتی سخن گفته اند میگذرد و باید دید که آموزش و پرورش به عنوان موثرترین نهاد فرهنگ ساز کشور در این سالها چه دستاورد هایی داشته و آیا توانسته بسترهای لازم را فراهم نماید؟ برای پاسخ به این سوال به سراغ مسئولان آموزش و پرورش در دولت تدبیر و امید رفتیم اما انگار به مانند سالهای گذشته، هیاهوهای فراوان مهمترین موضوع اقتصادی- فرهنگی کشور را به حاشیه رانده است.
آموزش و پرورش هم در فرآیند تولید و هم در بخش مصرف میتواند مؤثر باشد. در بخش تولید باید با ارائه آموزشهای تربیتی و همچنین مهارتی، خودباوری ایجاد نماید و در بخش مصرف میتواند الگوهای مناسبی برای استفاده از تولیدات داخلی ایجاد نموده و از همان دوران کودکی استفاده از کالای با کیفیت داخلی را تبدیل به ارزشی فرهنگی نماید.
برای فرهنگ سازی در این زمینه راهکارهای عملی نیز وجود دارد که میتوان به اصلاح محتوای کتابهای درسی، فعالیتهای تحقیقاتی، فعالیتهای فوق برنامه مانند بازدید از نمایشگاهها و کارخانجات، برگزاری مسابقات فرهنگی و هنری و همچنین توجیح و آموزش معلمان اشاره کرد.
آموزش و پرورش باید تولیدکنندگان را به عنوان پرچمداران عزت و استقلال جامعه معرفی کند و در محتوای کتابهای آموزشی از جهادگران عرصه تولید تکریم نماید. باید روحیه اعتماد سازی و علاقه مندی به کالای ایرانی در بین دانش آموزان ایجاد شود ولازم است تا برای معلمان دورههای آموزشی مناسبی در خصوص فرهنگ سازی مصرف کالای ایرانی برگزار گردد، چرا که معلمان دارای بالاترین ظرفیت برای تأثیرگذاری بر دانش آموزان هستند.
آموزش و پرورش با در اختیار داشتن حدود یک میلیون نفر کارمند و 13 میلیون دانشآموزمیتواند به عنوان یک دستگاه گسترده و تأثیرگذار بیشترین نقش را در زمینه فرهنگسازی در اقتصاد مقاومتی در بین افراد جامعه داشته باشد اما به نظر میرسد که تاکنون در این مهم آن طور که باید موفق عمل نکرده است.
به برخی از ابزارها و راهکارهای موجود در آموزش و پرورش اشاره شد اما این نهاد و وزارت خانه مهم، دغدغههای فراوان دارد. شاید مهمترین مشکل، وجود دغدغهها و مسایل گسترده دیگری است در پیش روی این نهاد آموزشی و تربیتی قرار دارد و باعث شده فرهنگ سازی در اقتصاد مقاومتی به حاشیه رانده شود.
بررسی کارنامه و عملکرد آموزش و پرورش در این 9 سال نشان از اقدامی عملی و جدی در این خصوص ندارد و اقتصاد مقاومتی در اولویتهای این وزارت خانه نیست.
به تعبیری میتوان از جای خالی آموزش و پرورش در ترویج و نهادینه کردن فرهنگ تولید و مصرف سخن گفت و علی رغم وجود ابزارهای موثر در این نهاد، شاهد کم توجهی به این مقوله هستیم. به نظر میرسد که باید در آموزش و پرورش به طور جدی و قاطعانه و نه شعاری، بخشی به بسترسازی فرهنگی در اقتصاد مقاومتی و به طبع آن تولید ملی و استفاده از کالای داخلی اختصاص یابد و به شکلی سازمان یافته اقدامات مقتضی صورت بگیرد.
نزدیک به 9 سال از اولین باری که رهبری به طور جدی از اقتصاد مقاومتی سخن گفته اند میگذرد و باید دید که آموزش و پرورش به عنوان موثرترین نهاد فرهنگ ساز کشور در این سالها چه دستاورد هایی داشته و آیا توانسته بسترهای لازم را فراهم نماید؟ برای پاسخ به این سوال به سراغ مسئولان آموزش و پرورش در دولت تدبیر و امید رفتیم اما انگار به مانند سالهای گذشته، هیاهوهای فراوان مهمترین موضوع اقتصادی- فرهنگی کشور را به حاشیه رانده است.
آموزش و پرورش هم در فرآیند تولید و هم در بخش مصرف میتواند مؤثر باشد. در بخش تولید باید با ارائه آموزشهای تربیتی و همچنین مهارتی، خودباوری ایجاد نماید و در بخش مصرف میتواند الگوهای مناسبی برای استفاده از تولیدات داخلی ایجاد نموده و از همان دوران کودکی استفاده از کالای با کیفیت داخلی را تبدیل به ارزشی فرهنگی نماید.
برای فرهنگ سازی در این زمینه راهکارهای عملی نیز وجود دارد که میتوان به اصلاح محتوای کتابهای درسی، فعالیتهای تحقیقاتی، فعالیتهای فوق برنامه مانند بازدید از نمایشگاهها و کارخانجات، برگزاری مسابقات فرهنگی و هنری و همچنین توجیح و آموزش معلمان اشاره کرد.
آموزش و پرورش باید تولیدکنندگان را به عنوان پرچمداران عزت و استقلال جامعه معرفی کند و در محتوای کتابهای آموزشی از جهادگران عرصه تولید تکریم نماید. باید روحیه اعتماد سازی و علاقه مندی به کالای ایرانی در بین دانش آموزان ایجاد شود ولازم است تا برای معلمان دورههای آموزشی مناسبی در خصوص فرهنگ سازی مصرف کالای ایرانی برگزار گردد، چرا که معلمان دارای بالاترین ظرفیت برای تأثیرگذاری بر دانش آموزان هستند.
آموزش و پرورش با در اختیار داشتن حدود یک میلیون نفر کارمند و 13 میلیون دانشآموزمیتواند به عنوان یک دستگاه گسترده و تأثیرگذار بیشترین نقش را در زمینه فرهنگسازی در اقتصاد مقاومتی در بین افراد جامعه داشته باشد اما به نظر میرسد که تاکنون در این مهم آن طور که باید موفق عمل نکرده است.
به برخی از ابزارها و راهکارهای موجود در آموزش و پرورش اشاره شد اما این نهاد و وزارت خانه مهم، دغدغههای فراوان دارد. شاید مهمترین مشکل، وجود دغدغهها و مسایل گسترده دیگری است در پیش روی این نهاد آموزشی و تربیتی قرار دارد و باعث شده فرهنگ سازی در اقتصاد مقاومتی به حاشیه رانده شود.
بررسی کارنامه و عملکرد آموزش و پرورش در این 9 سال نشان از اقدامی عملی و جدی در این خصوص ندارد و اقتصاد مقاومتی در اولویتهای این وزارت خانه نیست.
به تعبیری میتوان از جای خالی آموزش و پرورش در ترویج و نهادینه کردن فرهنگ تولید و مصرف سخن گفت و علی رغم وجود ابزارهای موثر در این نهاد، شاهد کم توجهی به این مقوله هستیم. به نظر میرسد که باید در آموزش و پرورش به طور جدی و قاطعانه و نه شعاری، بخشی به بسترسازی فرهنگی در اقتصاد مقاومتی و به طبع آن تولید ملی و استفاده از کالای داخلی اختصاص یابد و به شکلی سازمان یافته اقدامات مقتضی صورت بگیرد.


خاطرهای دلنشین با آقای شهید در جاده طلائیه
سیدرضا موسوی فاضل
فوتبال را که باختند، سهمیه گوشت را قطع کردند
حسین عبدالستار اسلامی
ما برای آنکه ....
رضا امیریان فارسانی
حاجمحب؛ نقطه وصلِ دلها بود
علیرضا ضابطی سیستان
یاداشتی از تنگه هرمز، به قلم رزمندۀ میدان دیروز و امروز
رضا امیریان فارسانی















