جمعه 28 آذر 1393 , 19:31
جلوه عشق خدا را نظاره کن!
فاطمه اکبرزاده - روش و طریقت من و امثال من کجا و شهدا کجا؟ اما با این حال باز هم همه ی افتخارم به اینه که فرزند یک روحانی شهیدم ؛فرمانده ی عقیدتی لشگر 17 علی بن ابی طالب سردارشهید "مجتبی اکبرزاده" که به علت عشق و علاقه ی زیادش به ذکر صلوات، به حاج آقا صلواتی جبهه ها معروف شده بود.
فاطمه اکبرزاده - روش و طریقت من و امثال من کجا و شهدا کجا؟ اما با این حال باز هم همه ی افتخارم به اینه که فرزند یک روحانی شهیدم ؛فرمانده ی عقیدتی لشگر 17 علی بن ابی طالب سردارشهید "مجتبی اکبرزاده" که به علت عشق
و علاقه ی زیادش به ذکر صلوات، به حاج آقا صلواتی جبهه ها معروف شده بود.
همه ی آرزوم هم اینه که بتونم ادامه دهنده ی راه ایشون باشم. اما باز هم گهگاهی که دلم از نبودنش خیلی میگیره و بهش گله میکنم که چرا اینقدر زود رفتی و حداقل دو سه ماهی برای دیدن تنها فرزندت صبر نکردی. یاد این فراز از وصیت نامش میفتم که دلیل رفتنش رو اینطور نوشته بود که:
"دیشب استخاره کردم و آیه عجیب و هدایتگری آمد، یعنی دیشب طلب خیر از خداوند کردم و گفتم که خدایا هدایت بفرما. متن آیه این بود که آیا شما فرزندانتان، خانه و کاشانهتان و دوستانتان را بیشتر از خدا و بیشتر از جهاد در راه خدا دوست دارید؟...."
و میبینم واقعا" برای اویی که این طور عاشق خدا بود راهی جز رفتن نبود. برای اویی که رهبر و مقتدایش، سید و سالار شهیدان، حسین ابن علی علیه السلام بود که حتی برای رضای خدا و زنده ماندن دین خدا از شش ماهه اش هم گذشت، دیگر ماندن برای دیدن تنها فرزندش؛ ماندن برای تنهایی همسر جوانش معنایی نداشت.
او آنقدر ذوب در خدا شده بود که موقع رفتن در وصیت نامه اش خطاب به مادرش نوشت: مادر! امروز وقتی شروع به سخن کردم بیشتر تأکیدم این بود که به تو بگویم من آرزو کردم که به لطف خداوند اگر قرار شد شهید شوم در راه خداوند اعضای بدنم تکه تکه شود.
فقط خواهشی که از تو دارم این است که اگر تکهای از بدنم را برای تشییع پیش تو آوردند مبادا گریه کنی، فقط جلوه عشق خدا را در آن تکهها نظاره کن و شکر خدا را بکن که خداوند توفیقی اینچنین به فرزندت داده و بدان که اگر تو گریه کنی و حتی رنجی ببری حتماً من آنجا ناراحت میشوم.
فراموش نکنی که این رفتن، رفتنی است در راه خدا و در راه خالق و معبود و معشوق و با رفتنهای دیگر فرق دارد. رفتن چیزی است که همه ما از آن ناچاریم.
ولی اگر خداوند میلش به بندهای باشد و توفیقی به بندهاش بکند حتماً او را از بهترین راه یعنی شهادت پیش خود میبرد "
او بالاخره پس از شرکت در عملیاتهای والفجرهشت و کربلای یک ؛در عملیات کربلای چهار در شلمچه در صف مردان خدا قرار میگیره و در چهارم دی ماه سال 65 در سن بیست و پنج سالگی، پس از نبردی شجاعانه شهادت رو در آغوش میکشه و به آرزوی دیرینش میرسه و میهمان مولا و معشوق خودش یعنی حضرت ابا عبدالله الحسین علیه السلام میشه...
با امید و آرزوی اینکه همه ی ما ادامه دهنده ی راه این شهدا باشیم...
برادر ! برای ما روحانیون چه افتخاری بهتر از این که فرزندان خود را با نان امام حسین ع ودر مکتب قال الصادق و قال الباقر ع بزرگ کنیم ... و آنها آن چنان تربیت شوند که الگویشان فخر زنان فاطمه زهرا س باشد و لا غیر ..
خوشا به حالت از دو جهت ... که اکنون هم سفره با کسی هستی که غلام او بودیم .. مداح و ذاکر مصیبتهایش ...و هم وارث تو میراث دار فاطمه س است ..
گرچه مشیت خدا بر آن شد که ما از قافله شهدا جا بمانیم ...نیستی که ببینی چه ها می کشیم ما روحانی ها در سرایی که زندان بهترین تعریف است برای آن ... از قبل دنیا طلبی ها و اشتباهات فاحش کسانی که درکسوت لباس پیامبری هستند ..بگذریم !
اما شکر خدا از باقیات الصالحات بی نصیب نشدم ... دعا کن تا دم آخر مثل ...صبییه ی شما ..فاطمی و زینبی باقی بماند ...
با اینکه هنوز کمتراز سه دهه از اتمام جنگ میگذرد اما هنوز فریاده الله اکبر ویا زینب ویاحسین که فضای جبهه را در عملیاتها پر میکرد از تو گوشهایمان بیرون نرفته
هنوز وقتی خمپاره شصت تو خاکریز بدنه رعنای رزمنده ای را به چند گله سرخ تبدیل میکرد وبوی گوشت سوخته فضارو پر میکرد تومشاممونه
هنوز صحنه های نبرد با تیرخوردنه هم سن وسالامون که امثالشون امروز دنبال فلان مارک لپتاب هستند وامپی تری پلیر وفلان وبهمان هستند جلوی چشمانمون میاد ومثل یک فیلم دوباره تکرار میشه
هنوز مزه شربتهای ایستگاه صلواتی از یادمون نرفته
هنوز بسته های کشمش وتخمه های مغز شده تو سنگرهای دیده بانی طعمه کمپوتهای جبهه حتی انقدر تمسخر کردنهای همدیگر را با صبرو حوصله بخنده منشستیم که هیچ جای دیگه نمیشود آن بزرگواران را دوباره تکرار کرد
عشق وعشق بازی بروبچه های جبهه با جنگ وشب گریه هایشان مناجاتهای انفرادی ودسته جمعی بوی بهشت را میداد اصلا زمینی نبود به هیچ وجه
در مقابل پدر شما وامثال پدره شما نعماتی بودند که امثال من قدرشان را ندانستیم سریع تراز شهاب های آسمانی آسمانی شدند ودیگر عطره تنشان هم انقدر مشام نواز هستند که نمیشود با هیچ گلی تو دنیا قیاسشون کرد
ای یادگاره همرزمم با امثال پدرت ودر کنار ایشان مه بها پیدا کردیم وصاحب نام ونشانی شدیم پدر شما وامثال ایشان برادران شهید وهمسران شهید همه همه باعث آبروی امثال من شده اند
امیدوارم که تا زمانیکه در کنار شما هستیم بازهم لیاقته این را داشته باشم که از دنبال کردن راه پدرت وامثال ایشان منحرف نشویم واز راه به بیراهه منحرف نشویم تا در آخرت شرمنده وخجل نمانیم انشا الله
شماهم برای ما دعاکن خدا شمارا عزیز کرده خود دانسته برای ماهم دعا کن
انشالله موفق وموید باشید