دو بوسه فراموش نشدنی

محدثه- نمیدانم روی صحبتم در اصل باید با چه کسی باشد اما باید بگویم اگر الان این سهمیه رو میدن لطف نمیکنن. پدر بنده پس از تحمل هجده سال درد سرانجام در دی ماه امسال فوت کرد اما آیا شما ها می دانستید خدا اون روز رو نیاره، اگر پدرتون فوت کنه جانبازی که هجده سال وبلکه بیشتر دردکشیده را می برند پزشکی قانونی تا کالبد شکافی کنن و در روز تشیع جنازه جنازه ای سرتا پا خونی تحویل می دهند؟! جنازه ای که حتی نمیتوانی برای بار آخر روی صورتش را بوس کنی؟

 میگویند دو بوسه هیچ گاه فراموش نمی شود. اولین بوسه ای که پدر بر پیشانیت میزند و تو متوجه نمی شوی و آخرین بوسه ای که تو بر پیشانی پدر میزنی واین بار او متوجه نمی شود واما حسرت وداع آخر بر دل بچه های جانباز می ماند واعتراض که میکنی می گویند قانون است.

 مسئولین من سهمیه نمی خواهم. کاش پدرم پس از تحمل هجده سال درد، حداقل جسمش سالم که نه بود اما با همان وضعیت به داخل قبر می رفت. من سهمیه نمی خواهم آیا حسرتی که به دل من ماند را میتوانید جبران کنید؟ من سهمیه نمی خواهم. من بوسه پدرم را می خواهم من می خواستم با پدرم وداع کنم اما قانون شما نذاشت!!!