08 شهريور 1405 / ۱۶ ربيع الأول ۱۴۴۸
شناسه خبر : 40661
یکشنبه 06 دي 1394 , 08:59
یکشنبه 06 دي 1394 , 08:59
مفهوم جدیدی بهنام عقلانیت انقلابی
سید محمدرضا میرشمسی
پاراچنار؛ مناقشه قبیلهای یا بحران ژئوپلیتیک
علیرضا رجائی
سخنی صریح و محترمانه با آقای قائمپناه
علیرضا ضابطی سیستان
تبریک میلاد رسول خدا (ص) به گونهای دیگر
حسین شریعتمداری
از تفاهم تا گارانتی؛ زمان طلایی در معماری امنیت هرمز
علیرضا رجائی
حلقه مفقوده ادعای صلح شرافتمندانه
محمدحسین محترم
مرز خود را با غربگرایان و جریان فتنه حفظ کردهام
محمدباقر قالیباف
زیست عفیفانه
سیدمهدی حسینی
وقتی حقیقت هم باید از فیلتر اینترنشنال عبور کند!
محمدرضا الهی
مهمترین دستاورد آقای شهید ایران
مهدی فضائلی
همه چیز داریم جز آرامش!
داود گودرزی
برای رفیق شهیدم؛ «بشری»
زهرا صدر
ننگ بر دنیای شما که شهادت را خوار میشمارید!
غلامرضا صادقیان
اشک ماتم بر پیکر پدر
فاطیما محمد مرادی
فدای غیرت عباسی عراقیها
احمد بابایی
روایت عشق از قاب مهران؛ جادهای که به کربلا میرسد
حمیدرضا محمد مرادی
شهید"فرامرزی"به خاک سپرده شد
پیکر مطهر شهید مدافع حرم، محسن فرامرزی، در گلزار شهدای یافت آباد به خاک سپرده شد.
پیکر مطهر شهید مدافع حرم، محسن فرامرزی، روز گذشته با حضور اقشار مختلف مردمی از بلوار ابراهیم یافتآباد تشییع و در گلزار شهدای این منطقه به خاک سپرده شد.
این شهید که از اعضای تیم حفاظت آیتالله امامی کاشانی امام جمعه تهران بود، در دفاع از حرم عقیله بنی هاشم (س) و طی عملیات مستشاری به دست تروریستهای تکفیری در سوریه به شهادت رسید.
در این مراسم آیتالله امامی کاشانی، سردار عراقی پور، لاله افتخاری نماینده مجلس، شهردار منطقه 18، ائمه جماعت محله، بسیجیان، خانواده معظم شهدا و ایثارگران و مردم قدرشناس حضور داشتند.
هر چند آیتالله امامی کاشانی در نمازجمعه تهران بر پیکر شهید نماز خوانده بود ولی به درخواست همسر شهید، آیتالله امامی کاشانی بار دیگر بر پیکر شهید نماز خواند؛ پیکر مطهر شهید، با "لبیک یا حسین" تشییعکنندگان در جوار شهدای گمنام گلزار شهدای یافتآباد به خاک سپرده شد.
منبع: تسنیم
نظری بگذارید
ما در نوجوانی طعم تلخ اسارت را چشیدیم
احمد یوسف زاده
یادی از جانباز نخاعی شهید مهران ذوالفقاری
مرتضی قنبری وفا
دندان اسرا را با قاشق و انبردست میکشیدم
محمدباقر علیئی
یاد اهلبیت، ما را در سختترین لحظات اسارت زنده نگه میداشت
عبدالمحمد شیخابولی
