پنجشنبه 03 خرداد 1397 , 14:30
بردن تهران!
رزمنده- چرا سخنان و دیدگاه رییس کمیسیون های پزشکی بنیاد شهید با طرز رفتار و اقدام معاونت های بنیاد شهید و دبیران آنها متفاوت است؟ یعنی اینکه آقای دکتر طالبی میگوید رزمنده بدون برگ بالینی که صورت سانحه و رای کمیسیون نیروهای مسلح مبنی بر تایید مجروحیت و رای کمیسیون بدوی بنیاد یعنی همان ماده 3 قدیم بخصوص جانبازان شیمیایی که با دستگاه می توان تشخیص داد یعنی همان سی تی اسکن را داشته باشد مورد تایید ماست (یعنی در کل اگر دکترین کمیسیون مجروحیت را مورد تایید قرار دهند همان نظر است در همه مجالس وسخنرانی ها در تصویب لوایح و غیره صحبت بر این است که حرف اول و آخر را کمیسیون بنیاد می زند)
درصورتی که کلیه این اقدامات با روند کاری بنیاد شهید، برعکس این توجیهات مقامات ارشد بنیاد است. چرا؟ چون اینجانب همه شرایط را دارم و نکته قابل توجه اینکه برخلاف مسئولین بنیاد شهید استان، نظر کمیسیون مبنی بر تایید مجروحیت اینجانب است ولی متاسفانه با کمال شرمندگی در دولت انقلابی اسلامی مسئولین بنیاد شهید استان چهارمحال و بختیاری و شهرستان لردگان صورت جلسه روز بنیاد شهید که مبنی بر تایید مجروحیت اینجانب است را برداشته و به قول خودشان طی نامه رسمی مدیر کل محترم اعلام داشته صورت جلسه در دست ما نیست. در دست دکترها است و با خودشان بردند به تهران.
آخه این چه جور برخورد با رزمندگان دوران دفاع مقدس است؟ آیا آنها هم در آن زمان جنگ، اینطوری با تزویر برخورد می کردند و صداقت نداشته اند؟ و با این همه مدارک و مستندات و قوانین متعدد بخصوص بند الف ماده 87 قانون برنامه ششم توسعه در مورد رزمندگان بدون برگ بالینی با کمال پرویی بگویند هیچ راهی برای شما وجود ندارد! حتی اگر رهبر هم با پای خودش بیاید، این کمال شرم و پررویی نیست؟!
به همین سادگی
اما در سال های بعد خودش برای این که جانباز ۵۰ % بشود با کیسه ای پر از دارو و توسل به روش های ناجوانمردانه مانند غش و تشنج و سرفه های شیمیایی ساختگی شرکت کرد و البته موفق هم شد
مملکت بي صاحب به چي ميگن اقاي طائبي ؟
يدالله فوق ايدهم