22 مهر 1405 / ۰۲ جمادى الأولى ۱۴۴۸
شناسه خبر : 91044
یکشنبه 05 تير 1401 , 09:43
یکشنبه 05 تير 1401 , 09:43
آینه‌ای مقابل دولت
سید محمدعماد اعرابی
نفهمید «حریفت ما هستیم» یعنی چه؟
محمد ایمانی
مردم قربانی آزمون‌وخطای سامانه‌ها
سیدرضا موسوی فاضل
زبان فارسی، میراث ماندگار هویت ایرانی
محمدرضا الهی
اصلاحات واقعی، نه تسلیم در برابر مافیا و رانت!
علی‌رضا ضابطی سیستان
حافظ‌کشی به‌رسم دیوانگان!
غلام‌رضا صادقیان
یمن اگر این «اینشتین»ها را داشت!
جعفر بلوری
حکمرانی در آینه عهدنامه مالک اشتر
صدیقه شاکری
نوبت مجازات متجاوز نه تردید و مذاکره
محمد ایمانی
برادر محسن دست‌مریزاد!
حسین شریعتمداری
خستگی‌ناپذیر
مریم عرفانیان
هر وقت دچار خستگی می‌شوم به یاد مهدی میرزایی و خستگی‌ناپذیری‌هایش آرام می‌شوم. او نمی‌خوابید تا زمانی که هنگام کار خوابش می‌برد. بارها دیده بودم از خستگی بی‌هوش می‌شد، حتی آب هم روی سروصورتش می‌ریختیم؛ به هوش نمی‌آمد! اگر بقیة رزمنده‌ها در شبانه‌روز ۵ ساعت می‌خوابیدند، او ۲ ساعت هم نمی‌خوابید. شب عملیات خیبر فرمانده که حاج اسماعیل قاآنی بود، گفت: «چون آقا مهدی امروز عصر برای شناسایی رفته، امشب رو استراحت کند تا برای تک‌های فردا آماده باشد.»
اما مهدی قبول نکرد و گفت: «با شما می‌آیم.»
همراه مهدی که با لباس خیس از شناسایی برگشته بود، درحالی‌که پتویی روی او‌انداختیم به طرف نصر یک حرکت کردیم. میرزایی پشت سر من می‌آمد. او پیشانی‌اش را روی شانه من گذاشته بود و به همان شکل خوابیده بود. اول گمان نمی‌کردم خواب باشد، وقتی گلوله‌ای آمد و من خیزش کردم آقا مهدی خلاف جهت من روی زمین افتاد! یک لحظه فکر کردم ترکش خورده؛ ولی بعد متوجه شدم خواب است! تمام مسیر را با همین حالت که راه می‌آمد خواب بود!
هیچ‌وقت ندیدم برای استراحت پتو پهن کند یا اتاق و سنگری ویژه داشته باشد. به تعبیری او رزمنده‌ای کوله به پشت بود. همین ساده‌زیستی‌اش باعث شد، کمتر او را بشناسند.
بر اساس خاطره‌ای از شهید مهدی میرزایی صفی‌آباد
راوی: ماشاالله آخوندی هم‌رزم شهید
منبع: کیهان
نظری بگذارید
شهیدی که توفیقات موشکی امروز یمن مدیون اوست
سیده‌فاطمه سادات‌کیایی
دیر آمدی، بلیت راهرو به تو رسید
جعفر طهماسبی
جاسوسان؛ حماسه شهید «جعفرخانی» و ۱۲ تن از یارانش
سردار «رفیعی آتانی»
