سه شنبه 05 آبان 1405 , 10:50




قابلیت نیروهای مسلح ایران برای پرتاب جهان به قرن نوزدهم
تهدید مقامهای ارشد ایران مبنی بر قطع کابلهای اینترنت، موجب نگرانی جهانی شده است. در صورت عملی شدن این تهدید، جهان با بحرانی به مراتب ترسناکتر از انسداد تنگه هرمز روبهرو خواهد شد...
فاش نیوز - اظهارت اخیر سردار «حسین محبی» سخنگوی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی بازتاب گستردهای در محافل رسانهای جهان داشت. وی اخیرا ضمن برحذر داشتن آمریکا از تلاش برای تشدید تنش با ایران اظهار داشت: «در زیر تنگه هرمز هفت کابل بزرگ [اینترنت] عبور کرده است که تمام دادههای اینترنتی و تجاری از آن کابلها میگذرد. فقط میخواهیم بدانند که در صورت تشدید تنش، از اهداف جدید رونمایی خواهد شد.» پیش از این اظهارات تهدیدآمیز، چندین گزارش در رسانههای غربی منتشر شده بود که از تخلیه قریبالوقوع بخشی از کارکنان سفارتخانههای آمریکا و خانوادههایشان از کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس خبر میداد. ایران به خوبی مطلع است که احتمال آغاز دور جدید جنگ بسیار بالاست و، خود را برای وارد کردن ضرباتی مهلک به دشمن آماده میکند.

پس از آنکه ایران به وعده خود مبنی بر انسداد تنگه هرمز در صورت وقوع جنگ منطقهای ایران عمل کرد، تحلیلگران و سران کشورهای غربی متوجه این نکته شدهاند که باید هشدارهای تهران را کاملا جدی گرفت، زیرا به تمامی وعدههای خود عمل خواهد کرد. در چنین فضایی، تهدید ایران مبنی بر قطع کابلهای اینترنت واقع در خلیج فارس نگرانی بسیاری را در میان کشورهای غربی ایجاد کرده است. غرب پیشبینی میکند که اگر ایرانیها تهدیدهای خود را عملی کنند، جهان ممکن است با بحرانی چند برابر ترسناکتر از بحران انسداد تنگه هرمز که منجر به کمبود جهانی نفت و حاملهای انرژی شد، روبهرو شود.
در منطقه هرمز تعداد قابلتوجهی کابل ارتباطی کشیده شده است، البته همه آنها در در نزدیکی سواحل ایران قرار ندارد. در بستر خلیج عمان بیش از ده خط ارتباطی کشیده شده که پنج خط آن به ساحل عمان ختم میشود و سه خط دیگر امارات را به پاکستان، هند، سریلانکا و دیگر کشورهای جنوب شرق آسیا متصل میکند.
اما دقیقاً در تنگه هرمز و در نزدیکی خط ساحلی ایران، هفت خط فیبر نوری با پهنای باند وسیع کشیده شده است که مناسبترین گزینه برای اقدام احتمالی نیروهای مسلح ایران در صورت تشدید تنش از سمت آمریکا خواهد بود؛ هفت کابلی که ایران به سادگی میتواند با ایجاد اختلال در آنان، مسیر اینترنت جهانی را به صورتی بسیار جدی و بلندمدت دچار قطعی کند، بدین شرح است:
کابل «فالکون» که متعلق به شرکت مخابراتی «فلگ» است و توسط این شرکت مدیریت میشود، یکی از اصلیترین این کابلها محسوب میشود. این خط از مصر (جایی که کانالهای ارتباطی از اروپا و انگلیس به آن میرسند) آغاز میشود، به سمت جنوب از دریای سرخ میگذرد و در مسیر خود عربستان، سودان و یمن را متصل میکند و با یک قوس، کل شبهجزیره عربستان را دور زده و انتقال داده دوطرفه را برای بحرین، قطر، کویت، عمان و ایران تأمین میکند. این کابل در نهایت به هند میرسد.
کابل «جیبیآیسیاس» که با نام «پل بینالمللی خلیج فارس» نیز شناخته میشود، متعلق به شرکت قطری «جیبیآی» است و تنها نقطه اتصال خارجی آن در بمبئی هند است، یعنی عملاً وظیفه جمعآوری و خروج داده از همه کشورهای خلیج فارس به بیرون را انجام میدهد.
کابل «۲آفریقا»، یکی از طولانیترین کابلهای جهان که در خلیج فارس و تنگه هرمز واقع شده است، با طول بیش از ۴۵ هزار کیلومتر، یکی دیگر از گزینههای ایران برای پاسخ به آمریکا و اسرائیل به شمار میرود. این کابل توسط چندین شرکت از جمله «بایوباب آفریقا»، «چاینا موبایل»، «مخابرات مصر» و «ودافون» مدیریت میشود. نقطه ورود این کابل در انگلیس است، سپس به سمت جنوب میرود و در مسیر خود پرتغال، سنگال، لیبریا، غنا، کنگو، آنگولا، آفریقای جنوبی، موزامبیک، موریتانی، کنیا و سومالی را به زنجیره ارتباطی متصل میکند. در دریای عرب این کابل تقسیم میشود: یک شاخه از دریای سرخ و کانال سوئز به اروپا بازمیگردد و شاخه دوم به سمت تنگه هرمز میرود و کشورهای منطقه را به هم متصل میکند. در واقع این کابل یک مدار بسته ارتباط پرسرعت است که انگلیس را به مجموعهای از کشورها در دو قاره متصل میکند.
کابل موسوم به «آسیا، آفریقا، اروپا-۱» از فرانسه و از طریق دریای مدیترانه و دریای سرخ، به تنگه بابالمندب، و سپس به خلیج فارس و همچنین شرق میرود و میانمار، کامبوج و مالزی را به نقطه پایانی در چین متصل میکند. این کابل از لحاظ نرمافزاری یکی از کانالهای ارتباطی است که معاملات تجاری اتحادیه اروپا و چین به ارزش بیش از یک تریلیون دلار در سال از طریق آن انجام میشود و اکنون در تیررس نیروهای مسلح ایران قرار دارد.
همچنین کابل «سی میوی ۶» که شانزده شرکت مخابراتی بینالمللی از مالکان آن هستند. تقریباً مسیر «آسیا، آفریقا، اروپا-۱» را تکرار میکند، اما در مالزی پایان مییابد. همچنین کابل «فیبر در خلیج فارس» پروژهای صرفاً منطقهای است که از این جهت جالب است که مشترکان آن تنها کشورهای بخشی از خلیج فارس از عراق تا عمان هستند. این خط ایران را دور میزند.
مسیر کابلی «عمران/ایپگ» کوتاهترین کابل اینترنت در فهرست اهداق بالقوه ایران است و به شکلی دوطرفه فعالیت میکند، زیرا انتقال داده را به صورت متقابل میان عمان و ایران تأمین میکند، این کابل نیز میتواند در صورت وقوع جنگ، مورد هدف ایران قرار بگیرد.
برای اینکه کاملاً در جزئیات دقیق هر کابل غرق نشویم، فقط کارکرد اصلی آنها را فهرست میکنیم. خطوط ارتباطی زیردریایی چیزی بین ۹۵ تا ۹۹ درصد کل ترافیک اینترنت بینقارهای، از جمله ارتباط سیار و تلفن دیجیتال را تأمین میکنند. بدون آنها کار سرویسهای ابری ممکن نیست، پخش ویدئو وجود ندارد و کانالهای ارتباطی بیندولتی و نظامی قطع میشوند. کابلهای زیردریایی بانکداری جهانی پرسرعت، معاملات اوراق بهادار و حوالجات بینالمللی هستند. این معاملات تجاری روزانه به ارزش ۱۰۲ میلیارد دلار (یا ۳۷ تریلیون دلار در سال) است و این پایینترین برآورد ممکن است. برای نمونه، شرکت سرمایهگذاری آمریکایی «مککینزیاند کمپانی» گردش کل جهانی پرداختها از طریق بانکداری الکترونیکی را پنج تریلیون دلار در روز برآورد میکند. در هر صورت، پول بسیار عظیمی در خطر است.
اطلس جغرافیایی نشان میدهد که حداکثر عمق تنگه هرمز ۲۲۹ متر و میانگین آن تنها ۷۰ متر است، یعنی مسیرهای کابلی حتی برای غواصان نیز قابل دسترسیاند، چهرسد به دستگاههای زیردریایی که ایران قطعاً در زرادخانه خود دارد. علاوه بر این، برای از کار انداختن یک کابل زیردریایی، یک کشتی معمولی کافی است که لنگر بیندازد و کابلهای اینترنت را در بستر دریا بکشد، این اتفاق یک بار چند سال پیش در خلیج فنلاند رخ داد. در آن زمان پنج خط فیبر نوری در این خلیج آسیب دید و روسیه متهم این واقعه معرفی شد، هرچند بعدها از این اتهام تبرئه شد.
آمریکا به صورت طبیعی دارای بالاترین توان نظامی در جهان است و این امری کاملا طبیعی است که ایران، هرگونه تنش نظامی با این کشور را نوعی جنگ موجودیتی قلمداد کرده و درقبال آن با تمام قوا وارد میدان شود، بنابراین تهران در راستای مقابله با یک جنگ موجودیتی، اهدافی را برای خود ترسیم کرده است که در صورت هدف قرار دادن، تمامی جهان را دههها دچار عقبماندگی کند. ایران با این راهبرد هوشمندانه، توپ تشدید تنش را در زمین آمریکا انداخته و مسئولیت هرگونه لطمه به فناوریهای جهانی را به واشنگتن نسبت داده است. اکنون جهان وحشتزده از اراده قاطع ایران، باید بر اسب سرکش جنگطلبی ترامپ افسار بزند.

















