19 آبان 1405 / ۲۹ جمادى الأولى ۱۴۴۸
شناسه خبر : 38129
چهارشنبه 15 مهر 1394 , 09:28
چهارشنبه 15 مهر 1394 , 09:28
آیا ترامپ قمار خطرناک‌تری را آغاز خواهد کرد؟
علی‌رضا رجایی
الزامات پیروزی در ماراتُن جنگ
محمد ایمانی
چیزی بگویید خودشان باور کنند!
محمدرضا الهی
حسابی که در دل‌ها باز نمی‌کنیم
داود گودرزی
از میدان نبرد تا خیابان‌های جهان
سعید شهرابی فراهانی
ترامپ هم فهمید؛ جنگ با ایران شوخی‌بردار نیست!
محمدرضا الهی
اگر نمی‌توانید چرا در مسئولیت می‌مانید؟!
حسین شریعتمداری
چرایی دفاع حضرت زهرا (س) از امامت در شرایط دشوار جامعه
مهدی جبرائیلی تبریزی
پایان خط یا آغاز فروپاشی امپراتوری فساد ترامپ؟
حمیدرضا مرادی
درس‌هایی از تحول عرصه کُشتی برای مدیریت کشور
علی‌رضا استرابی
در سوگ حضرت زهرا (س)
اکبر سلیمانی سادات
وقتی جنگ تمام می‌شود اما ترکش خاطرات هنوز می‌بارد
ابوالقاسم محمدزاده
تا زنده‌ایم، رزمنده‌ایم؛ تا ...
علی‌رضا ضابطی سیستان
زندگی را برای فردا نگذاریم
علی‌رضا رجائی
گفت: میشه باهام حرف بزنید؟!
محمدرضا سابقی
کبوتری حامل یک پیغام
آفتاب، سنگین و داغ به زمین می ریخت. بچه ها در گرمایی طاقت سوز، عاشقانه به دنبال بقایای پیکر شهدا بودند. از صبح علی الطلوع کار را شروع کرده بودند.
نزدیکی های غروب بود که بچه ها خواستند قدری استراحت کنند. راننده ی بیل مکانیکی که سرباز زحمت کشی بود بنام «بهزاد گیج لو» چنگک بیل را به زمین زد و از دستگاه پیاده شد. بچه ها روی خاکریزی نشسته و مشغول استراحت و نوشیدن آب شدند.
در گرمای شدید که استخوان های آدم را به ستوه می آورد، ناگهان متوجه شدیم که کبوتر سپید و زیبا، بال و پر زنان آمد و روی چنگک بیل نشست و شروع کرد به نوک زدن به بیل!!
بچه ها ابتدا مسأله را جدی نگرفتند، ولی چون کبوتر هی به بیل نوک می زد و ما را نگاه می کرد، این صحنه برای بچه ها قابل تأمل شد. یکی از رفقا کلمن را پر از آب کرد و در کنار خودمان روی خاکریز قرار داد. اندکی بعد کبوتر از روی بیل بلند شد و خود را به کنار ظرف آب رساند. لحظاتی به درون کلمن آب نگاه کرد و دوباره به ما خیره شد. بدون این که ترسی داشته باشد، مجدداً پرید و روی چنگک بیل نشست و باز شروع به نوک زدن کرد...!
دقایقی بعد از روی بیل پر کشید و در امتداد غروب آفتاب گم شد! منظره ی عجیبی بود. همه مات و مبهوت شده بودند. هرکس چیزی می گفت در این میان «آقا مرتضی» رو به بچه ها کرد و گفت: «بابا، به خدا حکمتی در کار این کبوتر بود...!»
سایر بچه ها هم همین نظر را دادند و در حالی که هم چنان در مورد این کبوتر حرف های تازه ای بین بچه ها رد و بدل می شد، شروع به کار کردیم. جست وجو را در همان نقطه ای که کبوتر نوک می زد ادامه دادیم. با اولین بیلی که به زمین خورد، سر یک شهید با یک کلاه آهنی بیرون آمد.
در حالی که موهای سر شهید به روی جمجمه باقی بود و سربند «یا زیارت یا شهادت» نیز روی پیشانی شهید به چشم می خورد! ما با بیل دستی بقیه ی خاک ها را کنار زدیم. پیکر تکیده ی شهید در حالی که از کتف به پایین سالم به نظر می رسید از زیر خاک نمایان شد. بچه ها با کشف پیکر گلگون این شهید غریب، پرده از راز حکمت آمیز آن کبوتر سفید برداشتند.
راوی : شهید حاج علی محمودوند
بسم رب الشهدا
نظری بگذارید
آن آرام باوقار که عطر نمازش آسمانی بود
حکیمه مغفوری
بنای عارفی که زمان و مکان شهادتش را می‌دانست
زهرا برونسی
برادری که بوی امام حسین (ع) را می‌داد
اعظم السادات آل‌هاشم
سیب‌زمینی‌هایی که حتی گاو هم نمی‌خورد!
حمیددولت آبادی
نامی که با مقاومت خرمشهر گره خورده
فاطمه سادات جهان آرا
