غربت بچه های کردستان

رضـــــــــاامیـرےفارسانے- ســلـام برحاج احمـــد متوسلیـان، سلام برشهیـــد قجه اے سلام برشهـــــــــداے مظلوم غرب. یـادے بڪنم ازمریوان تادزلــــے وازمظلومیت هاےبچه هاےبسیجـے پاسدار، جهادے ویـــاران پیشمـــرگ ڪرد ڪـــه خدائـــےحق بزرگے بر همه مادارند، داستان یڪ  شهیدداستانے است ڪه براے همیشه در صفحات تاریخ مریوان تادزلےنقش بسته و هیچ گــاه فراموش نمی شود، تنگه اے ڪــــه ازسه راه حزب الله می گذرے به سمت دزلے یڪ تنگـــه بسیار پرپیچ وخمے است ڪه جاده عبوری ڪف و ڪــوه هاےبلندے دوطرف آن رامحاصره ڪرده اند.

 قبل از آزادســـازی این تنگه ڪه راه عبورے دزلے از آنجاست، قبل ازشروع عملیات آزادسازی دزلـــےفرماندهان برآورد ڪرده بودند ڪـــه آزادے این منطقه به دلیل پیچیدگــی ش وشناخت دشمن ازمنطقه امڪــان هست ڪـــه بیش ازهزارشهیدتقدیم ڪنیم تافتح قله وتنگه ودزلـــےاما آزادےاین منطقــه بامدیریت حاج متوسلیـان و رزمندگان و سرداران دلاور تنهـا یڪ شهیــدتقدیم ارزش هــاشد ڪـــه حاج احمدنـــام این تنگــه راتنگـــه هزارویڪ شهیدنامید ڪـــه امروزبچه های جنگ آن منطقه رابنام هزارویڪ شهیدمی شناسند، امامریوان.سه راهےحزب الله تنگه فوق، دزلـــے.پاسگاه شهدا.دالانے.راه خون.و.....بخصوص مسیرپاوه اورامانات یڪ داستان غریبے است ڪــه باگذشت سی سال ازجنگ ڪمتربه آن پرداخته شده.

 ما درجنوب وقتـــےمی جنگیدیم سمت وسوے جنگمان مشخص بود و دشمن مان در روبرویمان صف جنگ می کشید اماڪــردستان اینطور نبود. شماازهرچهارطرف تهدیدمی شدید واین مهـــم مظلومیت بچه های ڪردستان رادوچندان میڪــرد اماباهمه مظلومیت ها، شهادت ها، منطقه مریوان به سیدصادق،خــرمال عراق یڪ مظلومیت خاصـــےاست بدینگــونه ڪه شهدائــےچون حجت الله شمس، حاج عیســِےتوسلـــےامام جمعه فرخشهر چهارمحال،وپاسداران محافظ حاجےخیلــےغریبانه است.

 شهیــدے مانند شهید شمس ڪــارش هدفش،شغلش، خدمت ڪــردن به منطقه بود. این شهیدعزیزبااسلحه به ڪردستان نیامده بود. سردارشهیدحاج عبدالله حسینےباخمپاره یادوشـڪابه آن منطقه نیامده بودند. اینان با لودر بلدوزر،سیمان،بلــوڪ،وتعدادی انســان وارسته بنام سنگرسازان بےسنگر جهت احداث حمام.مسجد.وجاده سازے وخدمت ڪردن آمده بودندڪه درعین مظلومیت بعدازخدمتگزارےهاےفراوانےشهیدشدند.

 آبــان ماه یــاآذرماه شصت وچهاربعدازپنج سال خدمت درمنطقه توسط پشتیبانـــےجنگ وستادحمزه سیدالشهدا شهید توسلــے مأموریت پیدا میڪند ڪه به مریوان وازآنجابه همه منطقه سرڪشےڪندوازنزدیڪ شاهدتلاشهاباشدڪه بعدازیڪ دیدار از دزلــے به سمت پاوه میروند که توسط ضدانقلاب کمین میخورندو استیشن لندکروزرشان رابه رگبارمی بندندومظلومانه بشهادت می رسند.

 آن روز من حقیـــربنابودطبق برنامه فرماندهــــےبایڪ دوربین همراهشان بروم وعڪس تهیه ڪنــــم ڪــه وقتـــےمیخواستم سوار شوم یڪـــےاز راکبین خودرو عطسه اےڪرد وحاج عیســےعزیزباآن اعتقاداتـــےڪـــه داشت مانع همـــراهــــےمن شد ورفتندکـــه براےهمیشـــه رفتند.

 ڪــــردستان خیلـــےازخادمان مظلوم مارادرخوددید ڪــه درعین مظلومیت شهیدشدند،ومامردمــانےڪـه امروز درآسایش وامنیت زندگـــــــے می ڪنیم مدیون وبدهڪــارآن رشــادت ها هستیـــم. وخداگواه است ڪــه لحظه اےغفلت از شهداو دورے ازمسیر شهدافرداےقیامت گریبانمان راخواهندگرفت ومابایدجوابگوےمظلومیت هاباشیم.

 خدایاحال ڪـه من حقیرلایق وصــال نبودم حداقل به دو دعاوخواسته ام توجه ڪن. بحق شهداےراهت.خدایامصداق ارزقناتوفیق الشهادة فی سبیلڪ ام ڪن.ومرگم راازبستر رهائےبخش. ازت خواهش میڪنم ای بزرگ.