20 آبان 1405 / ۳۰ جمادى الأولى ۱۴۴۸
شناسه خبر : 44074
چهارشنبه 18 فروردين 1395 , 17:08
چهارشنبه 18 فروردين 1395 , 17:08


تنگه هرمز؛ شاهرگ انرژی و قلب اقتدار ایران
علیرضا ضابطی سیستان
بعثتِ مردمی در کوچهها و میادین
ابوالقاسم محمدزاده
سربازی که سنگر هنر را خالی نگذاشت
سید رضا موسوی فاضل
ابر مفهوم راهنما
سید مهدی حسینی
روایت اقتدار، ایمان و بازدارندگی ایران اسلامی
علیرضا ضابطی سیستان
ایران تحرکات منطقهای را جدی بگیرد
علیرضا رجائی
پایانِ عافیتطلبی، آغازِ حماسه!
صدیقه شاکری
بالاخره زحماتش بیپاسخ نماند!
محمدرضا الهی
در حیرت روزگار مجنونشده!
غلامرضا صادقیان

پایبند بهشت
سحر جلیلی
در سوگ حضرت زهرا (س)
اکبر سلیمانی سادات
وقتی جنگ تمام میشود اما ترکش خاطرات هنوز میبارد
ابوالقاسم محمدزاده
تا زندهایم، رزمندهایم؛ تا ...
علیرضا ضابطی سیستان

توی چادر، زیر رگبار!
یوسف - در ایام نوروز به اتفاق خانواده به استان های خوزستان و بوشهر رفتیم اما در ستاد اسکان به ما گفتند برنامه ای برای ایثارگران نداریم. گفتند اگر کارت کارمنداموزش و پرورش یا دولت را دارید قبول می کنیم.
بنده فقط کارت بسیجی و برگه جانبازی 20درصدی داشتم که قبول نکردند. شب زیر رگبار باران توی چادر سر کردیم و بیماریمان عود کرد و مجبور به بازگشت شدیم.
باور کنید با مدارک من توی حیاط مدرسه هم نگذاشتند چادر بزنیم. توی مملکت خودمون و تو سرزمین مادری. آیا این جواب ایثار است؟
کد خبرنگار: 20
باسلام خدمت شمابرادرعزیزجای شکرخداباقی هست که قشررزمنده وجانبازوازاده رابه جرم دفاع ازنطام وکشورمحاکمه نمی کنندبقول بعضی ازمسولین مگربرای مارفتیدبه جنگ کجای کاری سال 69تازه ازعراق برگشته بودیم که من برحسب دعوت بنیادجانبازان شهرقم رفتم به بنیادپیرمردی ازروستاامده بودبرای گرفتن حواله یخچال برای خانواده پسرش که درسال 65درجبهه جنوب شهیدشده بودگویاچندباراین بنده خداازروستاامده بودولی باجواب سربالابرگشته بودپیرمردجلوی من رفت داخل اطاق چنددقیقه ای نگذشته بودکه اعصبانی امدبیرون ورفت وقتی که من وارداطاق شدم اقای کارمندبنیادباصدای بلندمی گفت فکرکرده برای من رفته جبهه مگرمن گفتم برودکه حالاامده ازمن طلبکارهست من تازه امده بودم بقول معروف کله ام باداسارت وعراق راداشت باکارمندبنیادبحثم شدکه چرااین حرفرامیزنی اقای محترم اگرفرزنداین اقاوامثال این فرزندان نبودنندالان من وشمامعلوم نبودکه کجای این دنیابودیم سروصدای مابالاگرفت تااینکه مسول بنیادمتوجه شدوامدفوراازمن معذرت خواهی وبه کارمندش دعواکردمن چقدرخوشحال شدم این داستان رابرای یکی ازدوستانم که هم درانقلاب دستی داشت وهم درجنگ تعریف کردم شایدباورنکنی سال 69به من گفت زیادخوشحال نباش طولی نمی کشدکه همین اقایان مسول بامردم طوری رفتارمی کنندکه مردم ازافراده انقلابی وجنگ خوششان نخواهدامدمن حرف دوستم راقبول نکردم البته ایشان ادم پخته ای بودوهست زمان گذشت تااینکه چندسال بعددردادگاهی جهت شهادت رفته بودم وبطوراتفاقی دوستم رادیدم پرسیدم اینجاچکارمیکنی داستانی راتعریف کردباورکن من فقط تعجب کردم اری دوست عزیزدرکشورماهرشخصی بدون منت وخواهش کاری بکندضررکرده
نظری بگذارید


غواصِ خطشکنِ امالرصاص
سرور سلطانزاده زرندی
گلوله مال من بود؛ حس کردم نصف شدهام
فریدون نیکپور
برادرم جانش را سپر مردم کرد...
زهرا شوشتری
آن آرام باوقار که عطر نمازش آسمانی بود
حکیمه مغفوری
بنای عارفی که زمان و مکان شهادتش را میدانست
زهرا برونسی
برادری که بوی امام حسین (ع) را میداد
اعظم السادات آلهاشم
















معنی ومفهوم این عمل همان است که با جنابعالی برخورد ناشایست کردند.
شنیدن کی بود مانند دیدن.
موجی ها پرونده ندارند؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟