21 مهر 1405 / ۰۱ جمادى الأولى ۱۴۴۸
شناسه خبر : 49218
دوشنبه 15 شهريور 1395 , 09:19
دوشنبه 15 شهريور 1395 , 09:19
زبان فارسی، میراث ماندگار هویت ایرانی
محمدرضا الهی
اصلاحات واقعی، نه تسلیم در برابر مافیا و رانت!
علی‌رضا ضابطی سیستان
حافظ‌کشی به‌رسم دیوانگان!
غلامرضا صادقیان
یمن اگر این «اینشتین»ها را داشت!
جعفر بلوری
حکمرانی در آینه عهدنامه مالک اشتر
صدیقه شاکری
نوبت مجازات متجاوز نه تردید و مذاکره
محمد ایمانی
برادر محسن دست‌مریزاد!
حسین شریعتمداری
دستمال کاغذی برجام!
غلامرضا صادقیان
چقدر از خودمان را در اینترنت جا گذاشته‌ایم؟
داود گودرزی
راهکار جبران عقب‌ماندگی تاریخی
سید محمدرضا میرشمسی
حسرت وداع با همسرم بر دلم ماند
حلیمه سجادی همسر شهید مدافع حرم تیپ فاطمیون یارمحمد مردانی در سالروز شهادت این شهید بزرگوار با بیان این که همسرم چند روز قبل از تولد 4 سالگی تنها دخترمان فاطمه زهرا به شهادت رسید گفت: آخرین باری که با او تلفنی صحبت کردم می خواستم بگویم که چند روز دیگر که به مرخصی می آیی تولد 4 سالگی فاطمه زهرا است ولی فراموش کردم تا این که خبر شهادتش آمد.
وی در ادامه گفت: شغل یار محمد آزاد بود، خانواده ما به واسطه یک نسبت فامیلی دور با هم آشنا شده و ما سال 1389 با یکدیگر ازدواج کردیم، ماه رمضان سال 1394 بود که به یکباره او تصمیم گرفت که برای دفاع از حرم زینبی به سوریه برود، در خصوص دلایل و اهدافش برای این سفر چیزی به من نگفت به همین دلیل من تصور می کردم که برای زیارت می رود، روزی که در میدان امام خمینی تهران برای ثبت نام رفت من همراهش بودم که او به من گفت بار دیگر که برگشتم تو و فاطمه را نیز به سوریه خواهم برد.
سجادی با اشاره به حال روحی خاص و معنوی همسرش شب قبل از اعزام به سوریه خاطرنشان کرد: آن شب به من سفارش اکید کرد که مواظب خودت و فاطمه باش و هر بار نیز که از سوریه زنگ می زد می گفت که به زودی برای دیدن ما می آید.
وی ادامه داد: یارمحمد روز شهادتش با نیروهای داعش درگیری بسیار نزدیکی داشته و در نهایت با اصابت دو گلوله به شکمش مجروح شد ه و به دلیل دیر رسیدن به بیمارستان به شهادت می رسد.
این همسر شهید مدافع حرم با ابراز دلتنگی بسیار برای همسرش خاطرنشان کرد: شاید اگر اکنون بود دیگر نمی گذاشتم برود، چون در تنهایی بسیار سختی کشیدم و دلم برایش خیلی تنگ شده است، اگر اکنون بود پاهایش را می بوسیدم ولی هنگامی که برای مراسم تشییع پیکرش رفتم نتوانستم پیشانی اش را ببوسم و از او خداحافظی کنم و این حسرت همیشه بر دلم مانده است.
منبع: حیات
نظری بگذارید
شهیدی که توفیقات موشکی امروز یمن مدیون اوست
سیده‌فاطمه سادات‌کیایی
دیر آمدی، بلیت راهرو به تو رسید
جعفر طهماسبی
جاسوسان؛ حماسه شهید «جعفرخانی» و ۱۲ تن از یارانش
سردار «رفیعی آتانی»
