نمادِ پرچم معنای هویت

فاش نیوز - «نمادِ پرچم معنای هویت ملت‌ها را بازنمایی می کند (1)»...
«دفاع مقدس علاوه بر دفاع ارزشمند از وطن، دفاع از دین و جهاد فی سبیل‌الله بود که:
 اسلام را زنده و ملت ایران را عزیز و روح معنوی را در کشور ترویج کرد.
ملت ایران نمی‌پذیرد که پرچم‌های نفوذ فرهنگی در کشور برافراشته شود...»
با بهره‌گیری از «منطقِ صوریِ ارسطویی Logique formelle (2) میان بودن و نبودن چیزها حد وسطی نیست! (3)»
می توان دریافت که چرا ملت ایران نفوذ فرهنگ بیگانه را برنمی‌تابد.
یعنی رمز و راز تأکید بر «اراده ای مبتنی بر اینکه ما می‌خواهیم کشور ما در دست ملت ما باشد؛ توسط رهبری اسطوره‌ای که اسم او پرچم است (4)» در کلام خَلَفِ صالح او درک خواهد شد.
کمی پیش از جنگ خزانه‌ی پادشاهی دوره‌ی پر کابوسِ حکومت ناروای طاغوت را با رویاهایی به‌ ظاهر زیبا آراسته بود...
اما ملت بزرگ ایران با فرمان امام آن سبو را بشکست...

نقش بستن نشان «لا اله الا الله» بر روی پرچمی همواره در اهتزاز، نمایانگر تفکر نوین نزد مردمانی است که "براساس اعتقاد دیرینه‌اش به حکومت حق و عدل و قرآن" به جمهوری اسلامی رأی داد...
بنا بر عقل سلیم «عقل و ایمان دو برادر همزادند که خداوند هیچ‌ یک را بدون دیگری نپذیرد. از دیدگاه خداشناسی مبدأ و هدف عقل و وحی [نیز] یکسان است...
کجا عقل یا شرع فتوی دهد
که اهل خرد دین به دنیا دهد (5)»
از آنجا که «انقلاب اسلامی یک فریاد صریح علیه نظم باطل و ویرانگر حاکم بر جهان و تحمیل فرهنگ سلطه‌گران به سایر کشورها» بود؛ آمریکا که "پناهگاه عمله‌ی خلوت و طَرَبِ بارگاهِ پوشالی اعلیحضرت همایونی" شده!
یک دیکتاتوری بدعاقبت دیگر را تحریک کرد تا به ایران حمله کند...
اینک دیجیتالیسم ابزاری مؤثر برای «موذی‌گری و عناد» ابداع کرده و «برای جلوگیری از برافراشته شدن پرچم دشمن! [از] وزارت آموزش و پرورش و وزارت علوم» انتظار می رود:
اجازه ندهند فضای مجازی پرچم ناراستی را برافرازد و با «انواع ترفندها و حیله‌ها» نوجوانان و جوانان را "مغزشویی" کند.
می توان برای «جنبه دگرگون‌ساز فرهنگ سایبری که "شناختی"‌ ست نه جغرافیایی (4)» راهی ساخت و یا راهی یافت تا با «این سیل عظیم، اساس مسلمانی تدریجاً محو و نابود [نشود] (5)»
از قرن هجده به این سو و پیدایشِ دولت ملی، «کشور، واحد بنیادین و بازیگر کلیدی صحنه‌ی جهانی به شمار می‌رود... سیاره [زمین] خیلی تمیز به دولت‌هایی تقسیم شده بود که هر کدام پرچم خود را داشتند.»
این روزها برخی از شبکه‌های اجتماعی اشاره‌ی «مُصاحب در دایرةالمعارف فارسی، جلد اول» مبنی بر این که «به موجب اصل پنجم متممِ قانون اساسی، الوانِ رسمیِ بیرقِ ایران سبز و سفید و سرخ و علامت شیر و خورشید می‌باشد» را مبنای هجوم به اصل هجدهم میثاق ملی قرار داده‌اند:
"پرچم رسمی ایران به رنگ‌های سبز و سفید و سرخ با علامت مخصوص جمهوری اسلامی و شعار الله اکبر است."
پرچم / درفش/ بیرق / لواء / عَلَم با جانِ ایرانیان امتزاجی آلیاژگونه دارد. از حیث تاریخی، درفش کاویانی "بیرقی سفید با نقش عقاب زرین" نماد این ملت بزرگ بود...
طرفه این که در دوره طلاییِ کسب اطلاع، یک بار برای همیشه باید درک شود که «هر کشوری که دانایی را محدود سازد؛ شهروندانش را در گذشته‌ی پرکابوس منجمد ساخته است (6)»...
گناه این انجماد و یخ زدگی! در عصر دیجیتال، بیش از همه برعهده‌ی دو وزارتخانه‌ی مذکور است...

سرنخ:
1. باکاک؛ صورت بندی های فرهنگی جامعه‌ی مدرن
2. فروغی؛ سیر حکمت در اروپا جلد 1
3. بشیریه؛ نظریه های فرهنگ در قرن بیستم
4. فوکو؛ ایرانیها چه رویایی در سر دارند
5. مجتمع فرهنگی آیت الله طالقانی، مجموعه مقالات حقوق بشر در جهان امروز
6. تافلر؛ جابجایی در قدرت...

|| دکتر سیدمهدی حسینی