چرا مطالبه انقلابی و حفظ وحدت برای برخی به صرفه نیست؟

فاش نیوز - همان‌طور که دلال‌ها و دلاربازها از شرایط بحرانی و بالارفتن نرخ ارز و طلا و... سود می‌کنند، بعضی از تریبون‌دارها و اینفلوئنسرها هم از بالارفتن ممبرها و فالوورها سود می‌برند.

 به این می‌گویند "اقتصاد توجه". آنها توجه تجارت می‌کنند و با آن پول، شهرت، قدرت اجتماعی و "رأی" به دست می‌آورند.

 تحریک مشتری (مخاطب) با اخبار تندوتیز، علاقه به "رسواسازی"، ایجاد ترس از یک دشمن فرضی، خیانت، آیندهٔ هولناک و... و کشف وهم‌آلود کُدها و رمزهای ناپیدا و ساختن داستان‌های خیالی و... این‌ها ابزارهای اقتصاد توجه و افتادن بر سر زبان‌هاست.

 این تردستی رسانه‌ای، "توجه" که مهم‌ترین دارایی ماست را هدف می‌گیرد و دوست و دشمن و خیر و شر حقیقی را از نظرها پنهان می‌کند.

 یکی از قلمروهای اصلی اِعمال ولایت از طرف ولی‌فقیه، افکار عمومی است. یعنی امام جامعه از طریق هدایت "توجه" عموم مردم، آنها را رشد می‌دهد و اهداف تمدنی را پیش می‌برد؛ بنابراین دلالان توجه (به‌خصوص غوغاسالاران عرصهٔ سیاسی) که با توجه مردم تجارت می‌کنند، نخستین ضربه را به امام جامعه وارد می‌کنند و مهم‌ترین امکان و رابطهٔ ولی و امام با مؤمنین را مخدوش می‌کنند.

 به‌طور مثال دستور "حفظ وحدت" به‌عنوان اصل حاکم بر هر نوع وظیفه و کنشگری، نیاز به رعایت تقوا، صبر و آرامش دارد و این خلاف هیجان "رسواسازی" و تخریب و برچسب خیانت و توطئه به این‌وآن است. اما دلالان سیاسی همین مطالبه را به انگ "کاسبان وحدت" تبدیل می‌کنند! چون نتیجهٔ تقوا و صبر، کساد شدن تجارت توجه در بستر غوغاسالاری است.

 آیا نمی‌توان میان مطالبهٔ انقلابی و حفظ وحدت جمع کرد؟! یا برای برخی به‌صرفه نیست؟

|| وحید یامین‌پور