یکشنبه 26 مرداد 1393 , 09:59




درصد جانبازان متوفی رابازنگری کنید
اربابی - بازنگری بنیاد در خصوص درصد جانبازان متوفی که در خط مقدم جبهه در بمباران هوایی مجروح می گردند.
اینجانب حامد اربابی فرزند جانباز محمدعلی اربابی هستم که پدرم در تاریخ 12/1363 هنگامی که همه شهرهای خوزستان خط مقدم جبهه بودند و از زمین و هوا و دریا دشمن تا بن دندان مسلح قصد تصرف خاک کشور را داشت، مرحوم پدرم به عنوان نیروی مردمی (سنگرسازان بی سنگر) ساخت حمام جهت رزمندگان هشت سال دفاع مقدس از چهارمحال وبختیاری عازم جبهه گردید و دوشادوش همه بسیجیان و رزمندگان مدافع خاک کشور و نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران با دشمن متخاصم مشغول نبرد بود.
با کمال تأسف در تاریخ 12/1363 در منطقه شهرستان عملیاتی سوسنگرد از نقاط محتلف بدن مجروح گردید و در تاریخ 7/1391 با داشتن 20% جانبازی فوت می نماید. از آنجائی که جانبازان متوفی بعد از فوت درصدشان به 25% ارتقاء می یابد، مجریان قانون و قانون گزاران، شهرهایی که در مناطق عملیاتی خط مقدم جبهه ها را با شهرستان ها و استان های دیگر یکی می دانند و در ارائه خدمات و تصمیم گیری و تعیین درصد همانند مناطق بمباران شده پشت جبهه با موضوع برخورد می نمایند. خواهشمند است دستور فرمائید در خصوص تعیین درصد مرحوم پدرم کمیسیون ماده 15 و کمیسیون های مرتبط با این موضوع با دقت و حساسیت و با درایت اقدام به تصمیم گیری نمایند.
خداوند از سرتقصیرات مسوولین بنیاد نگذرد انشاءاله
کمیسیون ماده۱۵ راجع به فوت بهترین وبافضیلت ترین افراد اعلام نظر می کنند
وای بر نداشتن احساس مسوولیت توسط برخی ازاین افراد؟؟؟؟؟!!!!!ازجمله رییس محترم آن
میخواستم بدونم حانباز 25درصد بر اثر فوت عادی بیمه چند پرداخت میکنه برا خانوادش
من فرزند جانباز شیمیایی ۲۵ درصد متوفی می باشم باتوجه که پدر اینجانب با داشتن مدرک پزشک قانونی وهمزمان بافوت وتشخیص پزشکی پزشک معالج که براثرعوامل شیمیایی بوده وریه چشم وپوست وگوشش دچارتشعشعات شیمیایی بوده اما کمیسیون بنیاد رای مخالف اعلام نموده وایشان راجانبازمتوفی ویکی ازعلتهای ان راعازضیه شیمیایی دانسته باتوجه که علتهای دیگر رافکرکنم خودمان بایدحدس بزنیم والا ااان هرکس رابخواهند شهیداعلام نی کند هواپیماسقوط می کند بالگرد نقص فنی دارد تودریا غرق می شوند فقط چون درحین کارهستند شهید اعلام می شوند ولی کسانی که درجبهه وجنگ بودن علت فوتشان چیز دیگری هست والا اگراقدامی هست بگین ماهم انجام بدیم
شهید عزیز پیش خداست. همسر و فرزندش هم همه ارگان ها در خدمتشان با خدمات عالی.
جانبازان بدبخت خودشان و خانواده و همسر و فرزندانشان بدبخت شدند رنج مریضی و دکتر و غیره.
الانم فرزندانشان یک بلیط استخر بهشون نمیدن.میکن فرزند شهید.
یادم بچه بودم رفتیم سوار مینی بوس بشیم اردو بریم، گفتن فرزند شهید بیاد بالا
فرزند جانباز برو پایین
الانم همه دست اندرکاران بنیاد شهید فرزندان شهید هستن هیچ حقی به فرزندان جانباز نمیدن.
پدران ماهرچند رنج زیادبردند اما سرافراز رفتند تا زمانی که بودند خبری نبود بعدازاینم نیست
ما مثل بلبل می نالیم اما به صدای بلبل گوش می دهند ولی صدای ما به گوش کسی نمی رسد
بعدازاین باید باخاطراتمان و دلتنگی مان مثل همیشه بسوزیم و بسازیم
پدرخدابیامرزبنده ۶۹ماه جبهه و۳۰درصدجانبازی داشت که بیمارستانی نبود درشهرخودمون وحتی مشهدوتهران روندیده باشه ومیانگین هر۷۰یا۸۰روز یکی دوهفته بیمارستان بود وهرشب دومشت قرص میخورد ومن مونده بودم قرص اعصاب وروان روبدم قرص مسکن واس ترکشاش یاقرص واسه قلبش یا قرص واسه نارسایی کلیه وبخاطر تک تک درداش هرچندوقت بستری میشد وده بارکارش به ای سیوهم کشید
پدرمن سپاهی بودوتخریب چی واخرین مجروحیتش هم سال ۸۲درکردستان بخاطر انفجارمین بود که وظیفه خنثی سازی روداشتن.
وقتی هم فوت کردهمش ۵۶سالش بودوعلت فوت چون منزل فوت کردرونگفتن وفرستادن مشهدومنم میدونستم بااین مسئولین امیدی نیست وگفتن جوابش ۴ماه دگ وهنوزیکماه نیسا پدرم فوت کرده
یکباردرحین خدمت هم سکته میکنه که میفرستنش کمیسیون مشهدوعلت روسرکارداشتن باموادمنفجره اعلام کرده بودن و۶سال پیش هم عمل بازکرده بود.امیدی نیست بااین مسئولین ولی بجدم قسم آخر آه مادرم که هم همسرجانبازتخریبچی اعصاب وروان بود وهمسرخواهر دوشهید دامنتون رومیگیره
حرفای ماروفقط خانواده های جانبازمخصوصااعصاب وروان که مظلوم ترین قشرجانبازان هستند..درک میکنن که چقدردردورنج وذره ذره اب شدن پدرشون رودیدن چقدرتمسخروغیبت و...مردم وحتی بعضی مسئولین وخودی رودیدن...چقدر غصه وگریه ی مادرشون وخواهرشون رودیدن ...چقدر حرف مردم روشنیدن و... رئیس بنیادشهیدوحتی مسئولین دولتی بایدهم این دنیا هم اون دنیا جوابگو ماباشن
چراکسی حرف ودردودل ماروبه آقانمیرسونه
من فرزند جانباز متوفی ۳۰ درصد شیمیایی هستم پدرم خیلی زجر کشید اما تو بیمارستان ساسان تهران فوت کرد چرا شهید حساب نمیشه تو جهبه بود یکی از اون بالا تو هواپیما میفته میمیره شهید حساب میشه اما پدر من تو جهبه بود شهید حساب نمیشه لطفا پیگیری کنید حق جانبازان متوفی
من دختر یک جانباز شیمیایی 45 درصد هستم که پدرم 10 روزه فوت شده
اتفاقی این سایت و دیدم و نظرات دوستان و خوندم خواستم بگم که کاش این دولت ذره ای ارزش برای امثال پدرم قائل بودن اونا فقط به حرف ااز شهید و جانباز و ایثارگر حرف میزنن ولی نمیدونن که ماها چی کشیدیم
من 34 سالمه ولی هیچوقت محبت پدری نداشتم چون همیشه فقط مریضی بابامو دیدم همیشه با صدای سرفه هاش خوابیدم و از خواب بیدار شدم هر وقت خواستیم بازی کنیم مامان گفت ساکت باشید بابا مریضه
حسرت یه صحبت پدر و دختری به دلم موند حسرت یه قدم زدن با پدرم تو یه پارک به دلم موند
حالام که پدرم مرد هیچکدوم از اقایون دولت و حتی بنیاد به داد دلمون نرسیدن
من فقط از این دولت یه قبر تو گلزار شهدا خواستم ولی اونم بهم ندادن
یه وجب از خاکی که بابام براش جونشو خونشو زندگیشو داد بهم ندادن
کمیسیون ماده 15 کجا بود اینا فقط نشستن که جیبشون و پر کنن اینا خون امثال ما رو کردن تو شیشه فقط جلو دوربین که میرن تا کمر خم میشن و تسبیح دست میگیرن
روزی که بابام مرد رفتم بنیاد از برخوردشون با منه دختر جانباز و با همسر داغدار جانباز فیلم گرفتم میخوام بزارم سامانه قمی تا همه ببینن که اینا کی هستن
خیلی حرفا واسه گفتن دارم ولی حیف ...
..بابا کسی که لز خود بی خود میشه کسی که زمان مریضیش خانوادشو نمیشناسه این بعد مرگ. نباید شهید بشه ..بابا شما دیگه کی هستین بخدا ...کجاست اسلام ..ش خدا ازش نگذره که ادم هایی اورد که بویی از شهادت ایثار نمیبرن درکی از این موضوع ندارن ...تا حرف بزنی میگن با حرفات داری اجرشو ضایع میکنی ...ما دنبال حق هستیم این دم از اجر میزنن ..شما نگران اجر نباشین ..اجر دست الله ست که اوجا دیگه درصدی و ممیزی و چهار بی وجدانی مثل شماهانیست ...اونجا عدالت حرف قطعی میزنه ...
این همه سال این همه رنج آزادشدگان نادیده گرفته شد
پدرم سال ۱۳۵۹ درگیری با گروهک فرقان داشت که از ناحیه سر مجروح شد و طبق نظریه پزشک بیمارستان بقیه الله جانباز از کار افتاده شد.
به خاطر شدت جراحت روزی ۳۰ تا قرص سنگین می خورد که اگه خدایی نکرده کم و زیاد می شد قرص هاش مادر خدا بیامرزم و به قصد کشت می زد.
سال ۱۳۷۷ از شدت جراحات راهی آسایشگاه سعادت آباد شد و یه پاش بیمارستان ساسان بود و یه پاش آسایشگاه تا سال ۱۳۷۹ که دیگه به رحمت خدا رفت با ۴۵ درصد جانبازی بنیاد و ۷۰ درصد جانبازی تو سپاه. با اینکه تو قطعه ۵۰ به خاک سپرده شد بهش لقب جانباز متوفی میدن. سال ۱۳۹۷ رفتم واسه پیگیری شهادت ش دوباره تو اون نظریه مسخره شون زدن در رابطه با جنگ و جبهه نمی باشد.
در اون کمیسیون و بنیاد گل بگیرین باباااا خجالت بکشین جانباز متوفی چه صیغه ایه؟
طرف رفته جون داده حتی یه ترکش تو بدنشه شماها نمی تونین تصورشو بکنین که اون جانباز چی می کشه یا خانوادش چه حالی دارن.
والله موج پدر منو می گرفت ساعت ۴ صبح ما رو از خونه می نداخت بیرون می رفتیم رو پله می شستیم.شما آخه چی می فهمین
هیچی


















خدا حق خانواده های این ایثارگران را از مسئولین بنیاد شهید بگیرد انشالله