17 آبان 1405 / ۲۷ جمادى الأولى ۱۴۴۸
شناسه خبر : 37055
پنجشنبه 05 شهريور 1394 , 09:21
پنجشنبه 05 شهريور 1394 , 09:21
چیزی بگویید خودشان باور کنند!
محمدرضا الهی
حسابی که در دل‌ها باز نمی‌کنیم
داود گودرزی
از میدان نبرد تا خیابان‌های جهان
سعید شهرابی فراهانی
ترامپ هم فهمید؛ جنگ با ایران شوخی‌بردار نیست!
محمدرضا الهی
اگر نمی‌توانید چرا در مسئولیت می‌مانید؟!
حسین شریعتمداری
چرایی دفاع حضرت زهرا (س) از امامت در شرایط دشوار جامعه
مهدی جبرائیلی تبریزی
پایان خط یا آغاز فروپاشی امپراتوری فساد ترامپ؟
حمیدرضا مرادی
درس‌هایی از تحول عرصه کُشتی برای مدیریت کشور
علی‌رضا استرابی
رؤیای آمریکایی که به کابوس تبدیل شد
مسعود اکبری
۱۳ آبان؛ از حافظه تاریخی تا آزمون امروز
سیدرضا موسوی فاضل
در سوگ حضرت زهرا (س)
اکبر سلیمانی سادات
وقتی جنگ تمام می‌شود اما ترکش خاطرات هنوز می‌بارد
ابوالقاسم محمدزاده
تا زنده‌ایم، رزمنده‌ایم؛ تا ...
علی‌رضا ضابطی سیستان
زندگی را برای فردا نگذاریم
علی‌رضا رجائی
گفت: میشه باهام حرف بزنید؟!
محمدرضا سابقی
اجر این کار از شناسایی بیشتره
کسی که ظرف ها را برده بود، نشسته بود پای شیر آب. خواست شروع کند به شستن، حاجی از پشت سر، شانه هاش را گرفت. بلندش کرد. صورتش را بوسید و گفت: تا همین جا که کمک کردی و ظرفها رو اوردی، دستت درد نکنه، بقیه اش با خودم.
گفت: حاج اقا دیگه تو حالمون نزن، حالا که استینها رو زدیم بالا.
حاجی استینهای او را کشید پایین. گفت: نه اقا جان شما برو، برو دنبال کار های خودت.
او با اصرار گفت: حالا این دفعه رو نزن تو پرمون.
اصرارش فایده ای نداشت. کوتاه هم نمی امد. از او پیله تر حاجی بود. اخرش گفت: شما می خوای اجر این کار را از من بگیری؟ این کار اجرش از اون شناساییِِ من بیشتره، درسته که من فرمانده گردان هستم، ولی اگه برم دنبال کارها، اون وقت ظرفم رو یکی بشوره و لباسم رو یکی دیگه، این که نشد فرماندهی که!
بالاخره برگشت. وقتی امد، گفت: بیخود نیست که این حاجی اگه شب عملیات به نیرو ها بگه بمیر، می میرن.
راوی سید کاظم حسینی
برگرفته از کتاب خاکهای نرم کوشک
نظری بگذارید
بنای عارفی که زمان و مکان شهادتش را می‌دانست
زهرا برونسی
برادری که بوی امام حسین (ع) را می‌داد
اعظم السادات آل‌هاشم
سیب‌زمینی‌هایی که حتی گاو هم نمی‌خورد!
حمیددولت آبادی
نامی که با مقاومت خرمشهر گره خورده
فاطمه سادات جهان آرا
جوانمردی که به عشق امام پر کشید
بدرالزمان الماسیه
