شنبه 19 تير 1395 , 10:30




حرف های یک جانباز که دیوانه شده!
خسرو اکبری- خدمت ریاست محترم سازمان بنیاد شهید و معاون محترم ریاست جمهوری اسلامی ایران
بنده جانباز 30% روانی و دیوانه شده هستم. به دلیل تصادف سه فرزندان پی در پی جداگانه تمام زندگی را از دست داده ام!
حدود ده سال پیش صدها درخواست کمک و نامه گزارشی از طرف بنیاد شهید استان مازندران ارسال شده است و صد بار من و همسرم حضوری بنیاد شهید مرکزی تهران رفتیم. ده ها مسئولین نظام عالیرتبه، خانه و خانواده را مشاهده کردند. من خجالت می کشم که بگم چرا دنیا آمدم که مارا آدم حساب نمی کنند! آخه مگر ما هم میلیاردی حقوق می گیریم؟
یا نجات مان بدهید یا بیایید سر من و خانواده ام را گوش تا گوش ببرید راحت می شویم. چرا از بس درخواست کمک نوشتم خسته شدم. شما اگر دردها را می خواندید امروز پیش مردم و فامیل ها و خانواده دیوانه روانی در جامعه نمی شدم.
یک بار تماس تلفنی بگیرید شاید فکر کنیم آدمی هستیم. والسلام
ولی برادران رزمنده دوچار موج گرفتگی شده اند و اعصابشان بهم ریخته است، به زبان ساده خدا پدر دیوانه را بیامورزد؟
اما اینجا مسولین خود را به کوچه علي چپ می زنند؟ چرا؟ عدالت کجاست؟
یادگاران امام ره را سوختند تا کاخ ها خودشان را آباد کنند؟
خداوند رسوایشان کند بحق خون شهدا و آه یتیمان.
داداش خســــــــــروعزیزسلام وعرض ادب واحترام اگربخواهم صادقانه وبدون بالاوپائین سخن بگویم بایدضمن ارج نهادن به مطلب شماواحترام گذاشتن به شمابعنوان یک مردحقیقی که درزمان نیازمملکت مردانه رفتی،بجهت اینکه زیادخودت راناراحت نکنی وبیشترا زنامردمی روءسابنیادمطلع بشوی بایدعرضکنمکه ماسه برادروسه خواهریم شش فرزندیک شهیدمن باپدرجنگ بودم مجروح شدم پدرشهی،شدبیست سال نرفتم دنبال مجروحیتم بعدازبیست سال کمسیون ۱۵%جان بازی برایم زدواین درصددوریال بدردمن نه میخوردونه بامشکلاتم جوراست دوتابرادرم هم بدلیل همین بیمهری هاوعدم توجهات الان درزندان بسرمیبرندالبته آنهاتنهاجرمشان بیماری اعتیاداست والانه شاکی خصوصی دارندونه کاری خلاف شرع انجام داده اندخواهرانم هم هرسه مستاجروهرسال ازاین خانه به آن خانه این داستان بنیادوخیلی ازخانواده هاهست بعدیک خانواده گزینش میکنن مثلامیروندمنزل فلان شهیدی که مرکززندگی میکندامکاناتش کامل وطی سالهاهم رسیدگی شده صداوسیماهم بادوربین هایش منعکس میکندمردم هم فکرمیکنندعلی آبادشهراست،
بسم الله ارحمن الرحیم
وَيَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لَا يَحْتَسِبُ وَمَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ إِنَّ اللَّهَ بَالِغُ أَمْرِهِ قَدْ جَعَلَ اللَّهُ لِكُلِّ شَيْءٍ قَدْرًا ﴿۳﴾الطلاق
و او را از جایی که گمان نمی برد روزی می دهد، و کسی که بر خدا توکل کند، خدا برایش کافی است، [و] خدا فرمان و خواسته اش را [به هر کس که بخواهد] می رساند؛ یقیناً برای هر چیزی اندازه ای قرار داده است. (۳)
یقیننا برای همه ما خدلا کافیست و اگر خدا بخواهد محبت شما در دلها قرار داده که با دست خود مشکلات شما را حل می کنند اگر از همه بمعنای واقعی دل گنده اید . فقط باو دل ببندید
درست ۲۸ سال از پایان آن روزها گذشته است. ایران همچنان زنده است اما به خون دل و این مردم هنوز از «وضعیت حساس کنونی» به در نیامده و آرامش نصیبشان نشده است. چون بیکار دارند درفقر زندگی میکنند از قهرمانان جنگشان تجلیل نمیشود رکود در تارپود این مملکت ریشه دوانده
در دیاری به دور از جبههها، کسانی که هیچگاه جنگ را درک نکردند، برای کسب قدرت چه ها که نکردند ابروی مومن به حراج میگذارند رزمنده وجانبازشان رادر بحران تنگی معیشت گذاشته اند وخود در کاخ زندگی میکنند
این رزمندهها یا شهید شدند یا اکنون فراموش شدگان روزگارند. این را با قاطعیت میتوان گفت، چون کسانی که خیبر و بدر را درک کرده باشند کنار مردم ماندهاند.
آنان که دیدند رفیقشان مقابل چشمانشان پر کشید، مگر میتوانند به دنبال کاسبی جنگ باشند؟ این رسم جبهه است که کسی دنبال غنیمتی نمیرود. آن مردمان جبهه نام نداشتند؛ تنها رسم مردانگی داشتند.
به یاد آریم مردانی را که در روزهای گمنامی جنگیدند، آنان که رفتند و آنان که ماندند. این جنون ودیوانگی از سر عشق به نظام واسلام وایران بوده ایا مسئولان درک میکنندایا این موارد مشکلات روانی ناشی از جنگ را کمسیون پزشکی بنیاد اصلا در نظر میگیرد ایا میداند خانواده های ما هم به نوعی دچار این مشکل شده اند راستی رزمندگان وجانبازان زیر 25 درصد کجا باید احقاق حق نمیایند بعد از جنگ همه را به حال خود رها کردید براحتی در کمسیون ها به جانبازان درصد پایین وبیدرصد ورزمندگان میگویند مشکلات شما ربطی به جنگ ندارد همین یک جمله از زبان پزشک سوگند خورده ایا بزرگترین خیانت به این عزیزان در طول این سالها نبوده نمایندگان پزشک مجلس هم این عارضه پزشکی ناشی از جنگ را قبول ندارند یا بار مالی دارد؟؟اقایان نماینده اصولگرا واصلاح طلب کمی هم دلواپس این عزیزان که هر چه دارید از سر ایثار انها دارید باشید
فکر کنم مسولین، شورای نگهبان و... منتظرن ما جانبازان فرزندان جانباز بمیریم. چون که اصلا مارو آدم حساب نمیکنن در سهمیه ها و هزاران موارد دیگر.

















