31 شهريور 1405 / ۰۹ ربيع الثاني ۱۴۴۸
شناسه خبر : 69364
شنبه 16 شهريور 1398 , 10:40
شنبه 16 شهريور 1398 , 10:40


گذار از تقابل نظامی به مدیریت کریدورها
علیرضا رجائی
اسطورهای شکوفا در دل بحرانها
حسین تمرخانی
دوگانه باطل «مقاومت یا معیشت»
مجتبی شاکری
ایستگاه آخر کجاست؟
سیدابوالحسن موسوی طباطبایی
این شکستنیهای گردننگیر!
محمد ایمانی
حس خوب یک امضاء
دکتر علیرضا معشوری
کربلای آشنا
سیدمهدی حسینی
یک قاب عکس از رودریگز
سید محمدعماد اعرابی
۲۰۰ شب؛ امضای غیرت پای ایران
سیدرضا موسوی فاضل
از میدان نبرد تا معادلات ژئوپلیتیکی
سعید شهرابی فراهانی
«زاویهدارها» مشغول کارند!
مسعود اکبری

ما هنوز ایستادهایم؛ در خط مقدم، با ولایت
علیرضا ضابطی سیستان
عصر دلتنگی
ابوالقاسم محمدزاده
رئیس مکتب ما و رئیس مذهب
محمد قولی میاب (کوثر)
تلنگری برای دلهایی که مهر را فراموش کردهاند
علیرضا ضابطی سیستان
همه چیز داریم جز آرامش!
داود گودرزی

ساکنین ملک اعظم
کتاب "مسافران ملک اعظم" در چاپ جدید خود تحت عنوان "ساکنین ملک اعظم" منتشر شده است.
کتاب ساکنین ملک اعظم که به معرفی شهید "عبدالحسین برونسی" می پردازد به تحقیق و تالیف سعید عاکف توسط انتشارات ملک اعظم به چاپ رسیده است. اولین چاپ کتاب در سال 1385 انجام گرفت که با استقبال خوبی از سوی مخاطبین مواجه شد.

نویسنده در مقدمه کتاب آورده است:
پس از چاپ کتاب اول این مجموعه، تحت عنوان مسافران ملک اعظم؛ عزیزی به ما گفت: شهدا سفر دنیایی خود را به پایان رسانده اند و اکنون در وادی "ملک اعظم" یا همان "ملکوت" ساکن شده اند و دیگر نباید آنها را به لفظ مسافر خطاب کرد؛ حاصل این تذکر به جا، تغییر نام مجموعه "مسافران ملک اعظم" به "ساکنان ملک اعظم" شد.
نگارنده در سفری که تابستان سال هفتاد و نه همراه جمعی دیگر به روستای گلبوی-زادگاه شهید برونسی- داشت. شاهد بود که شب اول بعضی از همراهان، آن بزرگوار را به چشم خود دیده بودند که جلوی درب ورودی مسجد روستا ایستاده و به افراد خیر مقدم می گوید. فردای آن شب، بعضی در این مسئله تشکیک می کردند. در پاسخ به آنها نگارنده، قسمتی از وصیتنامه شهید را برای آنها قرائت نمود که چنین گفته بود: ای مردم نادان، ای مردمی که شهادت برای شما جا نیفتاده است؛ در اجتماع پیشرو، باید درباره شهیدان کلمه اموات از زبان ها و از اندیشه ها ساقط شود و حیات آنان با شکوه تجلی نماید؛ بل احیاء عند ربّهم یرزقون باشد.
لازم بذکر است شهید عبدالحسین برونسی سوم شهریورماه 1321 در روستای گلبوی کدکن از توابع شهرستان تربت حیدریه به دنیا آمد. پدرش حسینعلی و مادرش فضه نام داشت. تحصیلات ابتدایی را در زادگاهش گذراند. ابتدا به کشاورزی و سپس به بنایی پرداخت. فرمانده تیپ 18 جوادالائمه (ع) بود. بیست و پنجم اسفندماه 1363، در هورالعظیم به شهادت رسید. پیکرش در منطقه بر جای ماند. بعد از 25 سال پیکرش شناسایی و در بهشترضای مشهد به خاک سپرده شد.


جاسوسان؛ حماسه شهید «جعفرخانی» و ۱۲ تن از یارانش
سردار «رفیعی آتانی»
آرامش یک دلشکسته با آغاز یک دلبستگی!
سیدهمهدیه موسوی
امروز وقت بازنشر این خاطره تکراریست...
وحید یامینپور
ما در نوجوانی طعم تلخ اسارت را چشیدیم
احمد یوسف زاده
یادی از جانباز نخاعی شهید مهران ذوالفقاری
مرتضی قنبری وفا
دندان اسرا را با قاشق و انبردست میکشیدم
محمدباقر علیئی
















موضوع دوم جایگاه شهیدان و تغییر نام کتاب است که براساس سلیقه عمل شده لذا همانگونه که شهید برونسی براساس آیات قرآن کریم فرموده : شهیدان زنده و نزد پروردگار از روزی برخوردار هستند پس احیاء عند ربهم نمیتواند مقصد تعبیر گردد بلکه مقام قرب و حضور شهیدان بعنوان واسطه فیض الهی بین مردم مطرح است که مردم نیز از روزی و فیوضات شهیدان بهره مند هستند البته بهتر است اینگونه بحثها نباشد چنانچه جناب حافظ با رندی مخصوص خودش فرمود:
حافظ من و تو محرم این راز نه ایم
از می لعل حکایت کن و شیرین و دهنان