دختر بی نشان!

قابل توجه مسئولانی که گلزار شهدا را ساماندهی کرده و خدمت به خانواده معظم شهدا و ایثارگران را افتخار خود می دانند!
جانبازان باید از درد و رنج بمیرند تا مورد توجه قرار بگیرند؟
بی توجهی و بی مهری به خانواده های آنان تا به کجا؟ تا به کی؟!

مااز درون داغان شده ایممثلآهن در آب پوسیده واکسید شده ایم...
حالا هی رنگمان بزنید...

دیروزتشیع پیکرپاک شهیدگمنام بوددرشهرمن هواخیلی سردبوداماخیلی هاآمدندونگذاشتندشرمنده آن چندتکه استخوان بشویم آفرین به غیرتشان.درراه برگشتن ازتپه نورالشهداکه مسیری صبع العبوربودوبرف هم میباریدرسیدم به یکی ازرزمندگان ودوستان قدیمی ام که طول هشت سال جنگ همه اش درجنگ بودوترکشی توی پایش بودنمیتوانست خوب راه برودوقتی رسیدم به او ضمن سلام واحوالپرسی خودم رابحالت عصاکنارش گرفتم تادست روی شانه ام بگذاردوفشارکمتری بهش بیادتابرسیم لب جاده بیست دقیقه ای کنارش بودم ازجنگ ودوستان شهیدمان حرف زدیم من نگران بودم برای انقلاب وارزش های آن واین فتنه هاگفتم حاج رزاق میترسم .گفت عظمت شهیدرادیدی وغیرت مردم رامشاهده کردی چگونه تازانوبه گل میرفتندودنبال شهیدبودند.بعدگفت همین که مااینگونه بامظلومیت زندگی میکنیم وبرای ابتدایی ترین نیازهایمان محتاج هستیم شهدامیبینندوفرداشفاعتمان میکنندخداکندعاقبتمان بخیرباشد. خواهرخوبم نگران نباش خداگواه است ماهم دردمیکشیم ازدردهای سخت ازنوع دردهایی گه خودمان میدانیم عمق دردش را پس نگران نباش نگاه شهداوخدای شهدابشماست این بزرگترین نعمت است برای ماوشما.