20 خرداد 1405 / ۲۴ ذو الحجة ۱۴۴۷
شناسه خبر : 37801
شنبه 04 مهر 1394 , 11:38
شنبه 04 مهر 1394 , 11:38


شکستی که اسرائیل برای خود ساخت
اسماء خواجهزاده
زمانهای که اراذل بر افاضل مقدم شدهاند
امیرحسین ثابتی
دیپلماسی خارجی در سایه بحرانهای داخلی
علیرضا جائی
خواب سنگین عربی
سید محمدعماد اعرابی
ماشه هرمز
دکتر علیرضا معشوری
همزمانی بحران انتخابات و سرکوب خیابانی
علیرضا رجائی
پایان عصر ذهنهای استعمارزده
محمدرضا الهی
بگرد تا بگردیم!
حسین شریعتمداری
پایان سکوت راهبردی آغاز عملیات «نصر»
حسن رشوند
سیاست پیشگیرانه ایران در منطقه و افق مذاکرات
علیرضا رجائی
سکوت قانون اساسی یا سوءبرداشت از آن؟
امین اماناللهپور
جنگی که پایانش فقط روی کاغذ اعلام میشود
سیدرضا موسوی فاضل

گوش و چشمی که وارث حسین(ع) شد!
محسن قنبریان
دلنوشتهای از سر درد و دلتنگی
علیرضا ضابطی سیستان
صبح دلتنگی رهبر و فرماندهان شهید
طاهر اسدی
شبهای بمباران، در آغوش مخملین دعا
ر . جعفری

گریه وانه
علی جوزانی- الهی العفو...
آن شب خندوانه, گریه وانه بود, شرمندگی بود و اشک ( دعوت از جانبازان اعصاب و روان )
می گویند حق الله چاره دارد, اما حق الناس..
پسری که از تحصیلات در دانشگاه انگلستان انصراف داده بود و آمده بود که برود جنگ, برای سرزمینش, برای هدفش
و حالا ساکن بیمارستانی روانی از موج های نامرد جبهه ها.
کاش بدانیم چه حقی بر گردن ما دارند این فرشتگان آسمانی که آرامش
امروزمان را مدیون سینه سپر کردن دیروز آنهاییم.
کاش طنین گفتار و رفتارمان, موج بدتر از انفجار نباشد بر روح دریایی شان,
کاش نمک نباشیم بر زخم ترکش هایشان.
کاش حق الناس بر گردنمان نماند.
کاش....
کد خبرنگار: 20
با عرض سلام و ارادت خدمت همه ی عزیزان. دوست عزیز و گرامی من و شما بخوبی خوب میدانیم که این عزیزان چه حقی بر گردن همه دارند اما غیر از اینکه برای سلامتی شان دعا بکنیم کار دیگه ای از دستمان ساخته نیست. کاملآ از چهره های نورانی و در اصل پر از درد و رنج انها مشخص است که غیر درد و رنج های مجروحیت مشکلات دیگه ای هم دارند و از حجابتی که دارند انرا بروز نمیدهند. اما. اما مسئولین ما بسیار خوب میدانند که همه ی ایثارگران و خصوصآ این عزیزان مضاف بر درد مجروحیت و موج گرفتگی چه دردهای دیگری دارند اما خود را به ان راه و بی خیالی زده اند. با یک هزارم پولهای اختلاسهای بی پایان و بی حد و مرز میشود هزار بار مشکلات این جانبازان را حل نمود اما. اما کو و کجاست ان مسئول یا دولتمردی که کلاه خود را قاضی بکند و به این مشکلات ایثارگران پاسخ مثبت بدهد؟ جانبازی که در خندوانه میگفت که روز اعزام به جبهه قولی به همسرش داده بود حداکثرش یک زندگی بی دغدغه و ارام و متوسطی بود که نتوانسته بود این قول خود را تحقق ببخشد و از این رو در مقابل خانواده از شرمندگی به بیمارستان پناه آورده است و این قضیه بوضوح مشخص بود. انوقت سرمایه ی این ملت بیچاره و ملتی که بیش از هشت سال زیر موشک و بمبهای صدام روزی دهها بار میمردند و زنده میشدند را خروار خروار و بدون هیچ حساب و کتابی در جاههایی هزینه و در کشورهایی خرج میشود که الآنش هم به خون مردم ایران تشنه اند و چشم دیدن ماها را ندارند. از کجایش بگویم که پایانی ندارد به خدا قسم همانهایی که دولتمردان ما سنگشان را به سینه میزنند روزی نیست که به رهبر عزیز و ملت شریف ایران بد و بیجا نگویند. با سپاس فراوان از مدیر فاش نیوز. اسیر 114 ماه اسارت و جانباز 60 درصد عباس مهتابی مخلص همه ی شماها.
زندگی هنگامه فریاد هاست ،
سرگذشت و درگذشت یادهاست ،
عاشقی فریاد تنها بودن است ،
رنج ما تاوان انسان بودن است ..
سرگذشت و درگذشت یادهاست ،
عاشقی فریاد تنها بودن است ،
رنج ما تاوان انسان بودن است ..
نظری بگذارید


حاجمحب؛ نقطه وصلِ دلها بود
علیرضا ضابطی سیستان
یاداشتی از تنگه هرمز، به قلم رزمندۀ میدان دیروز و امروز
رضا امیریان فارسانی
روایت خلبان F-۱۴ از فتح خرمشهر و مقاومت دزفول
مهدی طلوع وند
راز سفرهای که ۷ نفر را مسافر بهشت کرد
مریم صاحب محمدی نژاد
















و آنها همه جانبازاعصاب و روان نیستند، در کل کشور مظلومانه نفس های آخر را میکشند.
این معرفت مسئولان را نشان می دهد.