فرماندهی که راهنمای آمبولانس‌ها شد

به یاد سردار شهید "علی محمدی "

شهید"علی احمدی" در سال 1339 در گرگان دیده به جهان گشود. در عملیات «والفجر 8» حاج‌علی احمدی فرمانده گردان بهداری لشکر25 کربلا بود. او که به امام حسین (ع) علاقه ویژه‌ای داشت همواره در سخنرانی‌های خود به ویژه در ایام محرم از قیام سیدالشهدا می‌گفت تا رزمندگان با ابعاد ناشناخته قیام عاشورا و هدف قیام امام حسین (ع) آشنا شوند. در جریان این عملیات قرار بود تعدادی از آمبولانس‌ها از جاده آسفالت به شهر «فاو» بروند ولی دشمن این جاده را زیر آتش خود داشت برای همین شرایط به گونه‌ای رقم خورد که تعدادی از رانندگان توانایی رانندگی در این شرایط را نداشتند. به همین دلیل حاج علی احمدی تعدای از رانندگان را جایگزین راننده‌هایی کرد که نمی‌تواسنتد در آن موقعیت حساس رانندگی کنند کرد. او برای آنکه به راننده‌های جدید راه را نشان دهد خودش با پای پیاده جلوی خودروهای آمبولانس می‌دوید. در جریان هدایت این آمبولانس‌ها ناگهان یکی از رانندگان که مسئول خودرو اول ستون آمبولانس‌ها بود کنترل خودرو را از دست داد و کم مانده بود که حاج علی را زیر بگیرد. خوشبختانه حاجی توانست به موقع خود را کنار بکشد اما یکی از پاهایش به دلیل آنکه زیر لاستیک مانده بود به شدت مجروح شد.

گویا سرنوشت حاج علی در همین عملیات رقم خورده بود چرا که سرانجام به دلیل این مجروحیت، روز 13 اسفند سال 64 هنگامی که هواپیمای دشمن منطقه «فاو» را بمباران کرد او نتوانست به موقع موضع بگیرد و براثر اصابت ترکش به بدنش شهید شد.

گوشه ای از دست نوشته های شهید "علی احمدی ": وای برما که اگر نتوانیم خودمان را تزکیه و در تمام اعمالمان به خدا اقتدا کنیم، که ذلت دنیا و خواری آخرت را بر ایمان خریده ایم. اگر کارها و اعمال جهت خدایی داشته باشند دیگر انسان خسته نمی شود، روح پیدا می کند. عاشق می شود و وقتی عاشق شد دیگر خیال پرواز در سر دارد و دنیا برایش قفس می شود. سعی کنید برای اعمال خود پاسپورت بگیرید و پاسپورت عمل برای اوج به سوی حق تعالی چیزی جزء نیت خالص نمی باشد. ارزش دور هم نشستنها، در کنار هم بودن، همدیگر را دوست داشتن را بدانید که شاید دیگر در آینده چنین سعادتها و فرصتها در پیش نباشد.